Nieodłącznym elementem prowadzenia działalności staje się wymiana międzynarodowa usług, towarów i kapitału, co wymaga płatności w różnych walutach. Co więcej, również transakcje między polskimi podmiotami coraz częściej rozliczane są w walutach obcych. Chcąc sprostać tym wyzwaniom, podatnicy często posiadają kilka rachunków bankowych, na których utrzymują środki pieniężne w walutach innych niż złote. Właściwa ewidencja transakcji na rachunkach walutowych to jednak niemałe wyzwanie i niejednokrotnie jest źródłem pytań odnośnie do kursu waluty, który powinien zostać przyjęty dla transakcji wpływu i wypływu waluty z rachunku walutowego, a także momentu rozpoznania różnic kursowych od środków własnych. Zagadnienie dodatkowo się komplikuje w przypadku transferu środków pomiędzy różnymi rachunkami bankowymi należącymi do tego samego podatnika. Zasady ogólne Zgodnie z art. 24c ust. 2 pkt 3 i ust. 3 pkt 3 ustawy o PIT oraz art. 15a ust. 2 pkt 3 i ust. 3 pkt 3 ustawy o CIT w odniesieniu do otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych: - ujemne różnice kursowe powstają, gdy wartość historyczna środków w walucie obcej > wartość środków na dzień wypływu środków - dodatnie różnice kursowe powstają, gdy wartość historyczna środków w walucie obcej przykład 1. Przykład 1. Spółka otrzymała na rachunek prowadzony w euro dwa wpływy pieniężne: - 4 000 euro po kursie 4,4003 zł oraz - 2 000 euro po kursie 4,4265 zł. Następnie spółka opłaciła z tego rachunku zobowiązania w kwotach: - 2 000 euro po kursie 4,4275 zł, oraz - kolejnego dnia 3 000 euro po kursie 4,3610 zł – tj. według kursów średnich NBP z dnia poprzedzającego dzień wpływu i wypływu środków. Zgodnie ze przyjętą do stosowania w spółce metodą FIFO przyjmuje się, że pierwsze wypływają środki, które najwcześniej wpłynęły do spółki >patrz tabela. Z tabeli wynika, że w przypadku zapłaty pierwszego zobowiązania spółka zrealizowała dodatnie różnice kursowe w kwocie 54,40 zł. Wynika to z tego, że wartość z wyceny według kursu historycznego (kursu wpływu) jest niższa od wartości w złotych przeliczonej według kursu z dnia wypływu środków z rachunku bankowego. Spółka wykaże przychód podatkowy w kwocie 54,40 zł. Natomiast w przypadku spłaty drugiego zobowiązania, wartość historyczna środków jest wyższa od ich wartości wycenionej wg kursu średniego NBP z dnia poprzedzającego ich wypływ. W efekcie spółka rozpozna ujemne różnice kursowe od środków własnych w kwocie 144,10 zł, które będą kosztem podatkowym. Uwaga! Do obliczenia różnic kursowych na spłaconych zobowiązaniach spółka porówna wartość zobowiązań według kursu, po którym zostały zaewidencjonowane w księgach, z ich wartością w dniu zapłaty przeliczoną według kurs średniego NBP przyjętego do wypływu środków, a nie według kursu historycznego, po którym te środki wpłynęły do spółki. Nie zawsze powstaną różnice Rzeczywistość gospodarcza jest bardzo bogata i istnieje wiele różnych sytuacji związanych z ruchami środków na rachunkach walutowych, które nie generują różnic kursowych od tych środków. WARIANT 1. Przelew między rachunkami walutowymi podatnika prowadzonymi dla tej samej waluty Przy transferze środków pomiędzy rachunkami walutowymi tego samego podmiotu nie dochodzi do wypływu środków poza jednostkę. Nie dochodzi tu również do sprzedaży ani zakupu waluty, ponieważ jest to tylko transakcja przemieszczenia środków własnych w ramach tej samej jednostki (jednostka nie może sprzedać sobie waluty ani kupić jej od siebie). W konsekwencji, podatnik nie powinien rozpoznawać różnic kursowych od środków własnych na takiej transakcji. Wynika to z tego, że transfer środków w obrębie firmy nie powinien mieć wpływu na siłę nabywczą tych środków. Ta sama kwota pieniędzy np. w euro na rachunku bankowym A po ich transferze na rachunek bankowy B tej samej jednostki jest ekwiwalentem tej samej ilości złotych jak w momencie ich wpływu na rachunek A. W tej sytuacji właściwy do zastosowania jest kurs historyczny, po którym środki pierwotnie wpłynęły do jednostki. Przykład 2. Spółka posiada rachunek walutowy A w euro, na który wpłynęły środki z tytułu spłaconych należności: 1 000 euro po kursie 4,3610. Następnie przelano pełną kwotę 1 000 euro na inny rachunek w euro (rachunek B), należący do tej samej jednostki. Kurs średni NBP z dnia poprzedzającego przelew środków na rachunek B wynosił 4,410. W opisanej sytuacji do wypływu środków z rachunku A i wpływu na rachunek B spółka powinna zastosować kurs historyczny, po którym środki te wpłynęły na rachunek A, a więc kurs 4,3610. Analogicznie wygląda sytuacja w momencie wypływu środków z rachunku walutowego na wyodrębniony przez jednostkę rachunek lokat. Takie stanowisko potwierdziła Izba Skarbowa w Poznaniu w interpretacji z 20 marca 2013 r. (ILPB1/415-1217/12-2/IM), w której podkreśliła, że „(...) w przypadku operacji dotyczących wpłat własnych i wypłat własnych oraz utrzymania i likwidacji lokaty, są one neutralne pod względem podatkowym, tj. nie skutkują powstaniem różnic kursowych na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych". Przykład 3. Spółka założyła krótkoterminową lokatę walutową na kwotę 100 000 euro na okres trzech miesięcy z rocznym oprocentowaniem 2,5 proc. Środki zostały przelane z rachunku podstawowego, na który kwota 100 000 euro wpłynęła po kursie 4,102, na wyodrębniony rachunek lokat. Kurs średni NBP z dnia poprzedzającego utworzenie lokaty wynosił 4,2, natomiast kurs z dnia poprzedzającego wygaśnięcie lokaty: 4,25. Zarówno do wypływu środków z rachunku podstawowego, jak i do powrotu środków na rachunek podstawowy po wygaśnięciu lokaty spółka powinna zastosować przyjęty kurs historyczny, po którym środki pierwotnie wpłynęły do jednostki, tj. kurs 4,102. Jedynie do kwoty otrzymanych odsetek powinien zostać zastosowany kurs średni NBP z dnia poprzedzającego ich otrzymanie, czyli z dnia poprzedzającego powstanie przychodu. WARIANT 2. Przelew między rachunkami własnymi prowadzonymi dla różnych walut obcych Sposób rozliczenia komplikuje się w przypadku transferu środków pomiędzy rachunkami własnymi prowadzonymi dla różnych walut obcych. Analogicznie jak w poprzednim przykładzie nie dojdzie do powstania różnic kursowych od środków własnych, jednak konieczne będzie ustalenie kursu wpływu waluty na rachunek, na który środki są transferowane. Przykład 4. Spółka zasiliła swój rachunek bankowy w dolarach amerykańskich (rachunek B) z rachunku bankowego w euro (rachunek A). W efekcie z rachunku A wypłynęła kwota 1 000 euro, a na rachunek B wpłynęła kwota 1 150 dolarów. Pierwotnie kwota 1 000 euro wpłynęła do jednostki po kursie 4,23 (kurs historyczny). Kurs średni NBP z dnia poprzedzającego transfer wynosił 4,19. Do wypływu środków z rachunku euro spółka zastosuje kurs 4,23. W przeliczeniu na złote jest to kwota 4 230 zł. Dla uniknięcia powstania różnic kursowych na tej transakcji, podatnik powinien ustalić kurs wpływu środków na rachunek prowadzony w dolarach. Wyliczenie to powinno być przeprowadzone w następujący sposób: 4 230 zł (wartość w złotych, która wypłynęła z rachunku A) / 1 150 dolarów (kwota w dolarach, która wpłynęła na rachunek B) = 3,6783 WARIANT 3. Transfer środków z rachunku walutowego na rachunek złotówkowy O ile organy podatkowe i sądy są zgodne co do neutralności transferu środków pomiędzy własnymi rachunkami walutowymi dla celów podatkowych, o tyle nie ma już tej zgodności w przypadku transferu środków z rachunku walutowego na rachunek złotowy. W przeciwieństwie do sytuacji opisanych w dwóch wcześniejszych punktach, transfer środków z rachunku walutowego na rachunek złotowy jest transakcją związaną ze sprzedażą waluty. Wynika to z faktu, że jednostka sprzedaje walutę bankowi i w zamian otrzymuje konkretną kwotę złotych, która najczęściej jest różna od wartości, po której obecnie przewalutowane środki zostały wycenione na moment ich wpływu do jednostki. Potwierdza to wyrok NSA z 5 lipca 2012 r. (II FSK 22580/10), zgodnie z którym „(...) »faktycznie zastosowany kurs waluty«, to zatem taki kurs, który był w istocie, rzeczywiście, naprawdę zastosowany. Mógł on być rzeczywiście i naprawdę zastosowany tylko wtedy, gdy na jego podstawie, w oparciu o wyrażoną w nim cenę waluty, doszło do przeprowadzenia operacji finansowej przewalutowania, czyli do wyrażenia w danej walucie wartości pieniężnej określonej pierwotnie w innej walucie (...)". Przykład 5. Spółka przelała z rachunku walutowego 10 000 euro na rachunek bankowy prowadzony w złotych. Kurs średni NBP z dnia poprzedzającego przewalutowanie wynosił 4,4241 zł, natomiast kurs, po którym środki zostały przewalutowane przez bank i przelane na rachunek złotowy, to 4,3521. W efekcie na rachunek złotowy wpłynęła kwota 4 352,10 zł. Kurs historyczny, po którym środki wpłynęły na rachunek walutowy, to 4,3. Z uwagi na to, że doszło do rzeczywistej transakcji przewalutowania (sprzedaży) środków z rachunku walutowego na rachunek złotowy, do wypływu środków z rachunku walutowego powinien być zastosowany kurs 4,3521, tj. kurs, po którym bank kupił walutę. W świetle przytoczonego wyroku NSA, spółka powinna rozpoznać różnice kursowe od środków własnych jako różnicę pomiędzy wartością historyczną, po której środki wpłynęły na rachunek (tj. 1 000 euro x 4,3 = 4 300 zł), a wartością otrzymaną z przewalutowania, tj. 4 352,10 zł. Ponieważ kurs historyczny jest niższy od kursu faktycznie zastosowanego, spółka rozpozna dodatnie różnice kursowe w wysokości 52,10 zł, które będą przychodem podlegającym opodatkowaniu. Organy i sądy nie zawsze są zgodne Renata Ciesielska, doradca podatkowy, starsza konsultantka w PwC Należy podkreślić, że nieco odmienne stanowisko, niż zaprezentowane w przywołanym w artykule wyroku NSA (II FSK 22580/10), zajęła Izba Skarbowa w Warszawie w interpretacji z 14 października 2015 r. (IPPB5/4510-639/15-2/IŚ). Organ wyjaśnił w niej, że „(...) dla powstania podatkowych różnic kursowych od własnych środków istotny jest więc wpływ i zapłata (lub inna forma wypływu) środków pieniężnych w walucie obcej. W przypadku wymiany waluty obcej na PLN – co ma miejsce w stanie faktycznym opisanym przez spółkę – nie dochodzi do zapłaty lub innej formy wypływu środków pieniężnych; środki pieniężne są tylko przemieszczane pomiędzy dwoma rachunkami należącymi do spółki. W szczególności za wypływ środków pieniężnych nie możemy uznać »wypływu« środków EURO z jednego rachunku i transferu środków do drugiego rachunku w PLN. Za „wypływ" środków pieniężnych należy bowiem uznać przekazanie ich podmiotom trzecim, np. kontrahentowi (jako zapłatę), gdy jednocześnie dochodzi do trwałego fizycznego wyzbycia się waluty, a nie do jej zamiany (tj. gdy dochodzi do uszczuplenia aktywów, a nie gdy dochodzi do zamiany aktywów, które nadal są w posiadaniu tego samego podatnika)". Co ciekawe, w dalszej części uzasadnienia organ wskazał, że „(...) należy jednak pamiętać, że z chwilą przewalutowania ich [środków w walucie – red.] na PLN, środki te są przeliczone po określonym kursie faktycznym, czyli wg kursu zakupu waluty przez bank. Środki te zostaną przeniesione na konto złotówkowe, co oznacza rozchód waluty po kursie faktycznym. Wobec tego rozchodowane z konta walutowego środki pieniężne, przeliczone po kursach »historycznych« i ich wartość przeliczona po kursie faktycznym na dzień przewalutowania będą się różnić, w wyniku czego po takiej transakcji na koncie walutowym pozostanie z tytułu tej różnicy saldo (będzie ono w złotówkach), zaś saldo w ujęciu walutowym po przewalutowaniu całości zgromadzonych środków będzie zerowe. Wielkość pozostałego salda będzie różnicą kursową powstałą na rachunku walutowym - jednak różnica ta może być potraktowana wyłącznie jako odpowiednio przychód finansowy albo koszt finansowy (różnica dodatnia lub ujemna)."
Przelewy pomiędzy rachunkami wewnątrz banku są bezpłatne. Zasada ta dotyczy również rachunków w różnych walutach. „Nasz bank nie pobiera opłat za przewalutowanie, zatem w przypadku przelewu wewnętrznego opłata ta wynosi O PLN, o czym Klient jest informowany akceptując zlecenie przelewu.
Ewidencjonowanie zdarzeń księgowych w przedsiębiorstwie powinno odbywać się w walucie polskiej – złotówkach. Dlatego przedsiębiorca, prowadzący firmowe konto walutowe, będzie zobowiązany do przeliczania waluty według właściwego kursu. To natomiast prowadzi do powstania różnic kursowych od środków własnych. Ewidencjonowanie zdarzeń księgowych w przedsiębiorstwie powinno odbywać się w walucie polskiej – złotówkach. Dlatego przedsiębiorca, prowadzący firmowe konto walutowe, będzie zobowiązany do przeliczania waluty według właściwego kursu. To natomiast prowadzi do powstania różnic kursowych od środków własnych. Rachunek walutowy – kiedy powstaną różnice kursowe? Różnice kursowe od środków własnych, zgromadzonych na rachunku walutowym, powstaną w momencie: Nabycia waluty – np. wpływ od kontrahenta, zakup z banku lub kantoru Zbycia waluty – np. zapłata za zobowiązanie, sprzedaż na rzecz banku lub kantoru. W związku z faktem, że kursy walut są płynne, często spotykamy się z sytuacją, kiedy wpływ waluty przeliczony na złotówki nie będzie wart tyle samo, co jego wypływ. Różnica pomiędzy tymi wartości będzie stanowiła właśnie różnicę kursową. Uwaga! Przesunięcie waluty, czyli np. przelew na inne konto walutowe lub wyjęcie gotówki (w tej samej walucie) nie jest jej zbyciem lub nabyciem – nadal dysponujemy taką samą ilością danej waluty. Zatem nie będziemy mieć do czynienia z różnicami kursowymi. Różnice kursowe na rachunku walutowym – wyliczenie Do wyliczania kursów walut na rachunku bankowym stosuje się kurs: Rzeczywiście zastosowany, lub (w przypadku jego braku) średni NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień transakcji. Różnicę kursową wyliczamy, odejmując od wartości wpływu przemnożonej przez właściwy kurs walut wartość wypływu, przemnożony przez właściwy kurs walut. W wyniku tego może powstać: Różnica ujemna, stanowiąca koszt uzyskania przychodu – jeśli wartość wpływu będzie wyższa, niż wartość wypływu Różnica dodatnia, stanowiąca przychód z działalności – jeśli wartość wpływu będzie niższa, niż wartość wypływu. Przykład. Przedsiębiorca otrzymał zapłatę za fakturę w wysokości 100 euro – kurs walut tego dnia wynosił 4,0. Środki zostały przelane na konto złotówkowe dwa dni później – kurs walut wynosił wtedy 3,5. Zatem: Różnica: 100 euro * 4,0 – 100 euro * 3,5 = 400 – 350 = 50 Wpływ przedsiębiorcy wyniósł po przeliczeniu 400 zł, natomiast wypływ – 350 zł. Ujemna różnica kursowa w wysokości 50 zł będzie stanowiła koszt przedsiębiorcy. W praktyce gospodarczej często zdarza się sytuacja, że dany wypływ waluty pokrywany jest wpływami z różnych dni. Wtedy mamy do czynienia z kilkoma kursami walut – a nie tylko dwoma, jak w przykładzie powyżej. Wtedy przedsiębiorcy wypływ spłacają od: FIFO – najwcześniejszymi wpływów (chronologicznie) LIFO – najpóźniejszych wpływów. Nie tylko od środków własnych – sprawdź, czym są różnice transakcyjne! UWAGAZachęcamy do komentowania naszych artykułów. Wyraź swoje zdanie i włącz się w dyskusje z innymi czytelnikami. Na indywidualne pytania (z zakresu podatków i księgowości) użytkowników odpowiadamy przez e-mail, czat lub telefon – skontaktuj się z nami. Dodając komentarz na blogu, przekazujesz nam swoje dane: imię i nazwisko, adres e-mail oraz treść komentarza. W systemie odnotowywany jest także adres IP, z wykorzystaniem którego dodałeś komentarz. Dane zostają zapisane w bazie systemu WordPress oraz Disquss. Twoje dane są przetwarzane na podstawie Twojej zgody, wynikającej z dodania komentarza. Dane są przetwarzane wyłącznie w celu opublikowania komentarza na blogu. Dane w bazie systemu WordPress są w niej przechowywane przez okres funkcjonowania bloga. Dane w systemie Disquss zapisują się na podstawie Twojej umowy zawartej z firmą Disquss. O szczegółach przetwarzania danych przez Disquss dowiesz się ze strony. Zachęcamy do komentowania naszych artykułów. Wyraź swoje zdanie i włącz się w dyskusje z innymi czytelnikami. Na indywidualne pytania (z zakresu podatków i księgowości) użytkowników odpowiadamy przez e-mail, czat lub telefon – skontaktuj się z nami. Administratorem Twoich danych osobowych jest IFIRMA z siedzibą we Wrocławiu. Dodając komentarz na blogu, przekazujesz nam swoje dane: imię i nazwisko, adres e-mail oraz treść komentarza. W systemie odnotowywany jest także adres IP, z wykorzystaniem którego dodałeś komentarz. Dane zostają zapisane w bazie systemu WordPress. Twoje dane są przetwarzane na podstawie Twojej zgody, wynikającej z dodania komentarza. Dane są przetwarzane w celu opublikowania komentarza na blogu, jak również w celu obrony lub dochodzenia roszczeń. Dane w bazie systemu WordPress są w niej przechowywane przez okres funkcjonowania bloga. O szczegółach przetwarzania danych przez IFIRMA dowiesz się ze strony polityki prywatności serwisu Może te tematy też Cię zaciekawią Prowadzenie biznesu na YouTube: czy dobry mikrofon to dobra inwestycja? Kluczem do zbudowania stabilnej pozycji na rynku jest wykreowanie sporego grona odbiorców, zaangażowanego w interakcję z udostępnianymi materiałami. Ogromna konkurencja, niemalże w każdej dziedzinie tematycznej na YouTube, nie pozwala już na produkcję treści słabej jakości, opartych tylko na poprawnej warstwie merytorycznej. Aby zaistnieć, trzeba sprofesjonalizować swoją twórczość. Jednym z kluczowych etapów udoskonalania swoich produkcji jest profesjonalizacja dźwięku. Czytaj dalej
Usługa finansowa – usługa świadczona przez podmiot działający w sektorze finansowym , która wiąże się z inwestowaniem bądź pozyskiwaniem środków pieniężnych, a także z zapewnieniem odpowiedniego przepływu środków pieniężnych pomiędzy uczestnikami rynku. Świadczone są na rzecz klientów indywidualnych, przedsiębiorców i innych podmiotów. Usługi finansowe mogą być
Pytanie: Spółka jest zobowiązana do sporządzania rachunku przepływów pieniężnych i sporządza go metodą pośrednią, wykazując w tym sprawozdaniu dane za rok bieżący i za rok poprzedni. Prosimy o wyjaśnienie naszych wątpliwości dotyczących wykazywania w RPP (w których pozycjach i w jaki sposób) w roku bieżącym i poprzednim różnic kursowych z wyceny środków pieniężnych. Różnice kursowe z wyceny środków pieniężnych są stornowane pod datą 1 stycznia - ich wpływ na wynik jest nieistotny. Podobnie jak w przypadku wyceny zobowiązań czy należności, tak i wycena środków pieniężnych stanowi operację niepowodującą przepływów gotówki, w związku z czym w cash flow wycena tego rodzaju eliminowana jest z wyniku finansowego. Na skutek eliminacji różnic kursowych pochodzących z wyceny środków pieniężnych powinno dojść do … Odpowiedź: Skutki wyceny środków pieniężnych należy wykazać w korekcie „Zyski (straty) z tytułu różnic kursowych”. Zasady ujmowania różnic kursowych przedstawiam na przykładzie. Korekta „Zyski (straty) z tytułu różnic kursowych” obejmuje różnice kursowe pochodzące z wyceny środków pieniężnych, zgromadzonych na rachunkach walutowych i w kasie walutowej jednostki. Podobnie jak w przypadku wyceny zobowiązań czy należności, tak i wycena środków pieniężnych stanowi operację niepowodującą przepływów gotówki, w związku z czym w cash flow wycena tego rodzaju eliminowana jest z wyniku finansowego. Na skutek eliminacji różnic kursowych pochodzących z wyceny środków pieniężnych powinno dojść do niezgodności między bilansową zmianą stanu środków pieniężnych a sumą przepływów netto w cash flow. Przyczyny tych rozbieżności należy wyjaśnić w dziale 3 dodatkowych informacji i objaśnień. W celu prawidłowego sporządzenia rachunku przepływów pieniężnych należy pamiętać, że w pozycji F. „Środki pieniężne na początek okresu” oraz w pozycji G. „Środki pieniężne na koniec okresu (F+/-D)” powinna być prezentowana wartość środków pieniężnych na poziomie wartości historycznej pieniądza, tj. w przeliczeniu na złote, przy zastosowaniu kursów z dnia powstania. PRZYKŁAD Jednostka na 31 grudnia 2009 r. posiadała na rachunku walutowym euro wycenione po 4,30 zł/euro. Kurs historyczny powstania środków pieniężnych wyniósł 4 zł. Jednostka w bieżącym okresie sprawozdawczym: Pod datą 1 stycznia 2010 r. przeprowadziła storno wyceny z 31 grudnia 2009 r. Kwota minus zł. Na 31 grudnia 2010 r. wyceniła euro po kursie 4,50 zł/euro. Różnice kursowe wyniosły plus zł. W celu lepszego zobrazowania zakłada się, że nie wystąpiły inne operacje poza opisanymi. Pierwotnie uznany wynik finansowy o kwotę plus zł ( + został następnie doprowadzony do poziomu kasowego. Doprowadzenie wyniku memoriałowego do wyniku kasowego zrealizowano poprzez wykazanie w pozycji „Zyski (straty) z tytułu różnic kursowych” kwoty minus Eliminując operację niepieniężną, w postaci wyceny środków walutowych, przepływy pieniężne netto doprowadzono do kwoty 0 zł, co odpowiada kwocie faktycznie wydatkowanej. Następnie w pozycji „Zmiana stanu środków pieniężnych z tytułu różnic kursowych”, uszczegółowiającej pozycję E. „Bilansowa zmiana stanu środków pieniężnych”, wykazano kwotę plus zł. A. Przepływy środków pieniężnych z działalności operacyjnej Kwota I. Zysk (strata) netto II. Korekty razem: 2. Zyski (straty) z tytułu różnic kursowych III. Przepływy pieniężne netto z działalności operacyjnej (I+/-II) 0 B. Przepływy środków pieniężnych z działalności inwestycyjnej I. Wpływy 0 II. Wydatki 0 III. Przepływy pieniężne netto z działalności inwestycyjnej (I-II) 0 C. Przepływy środków pieniężnych z działalności finansowej I. Wpływy 0 II. Wydatki 0 III. Przepływy pieniężne netto z działalności finansowej (I-II) 0 D. Przepływy pieniężne netto razem ( 0 E. Bilansowa zmiana stanu środków pieniężnych, w tym: - zmiana stanu środków pieniężnych z tytułu różnic kursowych F. Środki pieniężne na początek okresu G. Środki pieniężne na koniec okresu (F+/-D), w tym: - o ograniczonej możliwości dysponowania - Krajowy Standard Rachunkowości nr 1 „Rachunek przepływów pieniężnych” przyjęty uchwałą nr 3/10 Komitetu Standardów Rachunkowości z 23 lutego 2010 r. Tekst opublikowany: 26 maja 2011 r. Autor: Paweł SałdykaPraktyk, wspólnik i założyciel Biura Rachunkowego Avimar Audyt Sp. z autor i konsultant publikacji poświęconych tematyce prawa bilansowego i podatkowego, specjalista w dziedzinie przepływów pieniężnych i leasingu. Jako wykładowca dotychczas prowadził szkolenia w ramach współpracy z Polską Akademią Rachunkowości SA, ROKK przy Izbie Skarbowej w Krakowie, Dolnośląskim Oddziałem Krajowej Izby doradców Podatkowych, SEKA SA, Lukas Bankiem SA i Europejskim Funduszem Leasingowym SA. Doświadczenie zdobył jako księgowy w międzynarodowym koncernie, działającym na rynku elektroniki użytkowej, jako główny księgowy w spółce zajmującej się produkcją ekskluzywnej odzieży damskiej, oraz w trakcie rewizji sprawozdań finansowych i bieżących konsultacji w zakresie prawa bilansowego i podatkowego.
1 Dokument dotyczący opłat Nazwa podmiotu prowadzącego rachunek: Bank Spółdzielczy w Międzyrzecu Podlaskim Nazwa rachunku: rachunek oszczędnościowy IKE/IKZE
Biuletyn Informacyjny dla Służb Ekonomiczno – Finansowych nr 18 (1025) z dnia celów podatku dochodowego różnice kursowe mogą być ustalane tzw. metodą podatkową lub na podstawie przepisów o rachunkowości. (…) „Przesunięcie” waluty obcej z jednego rachunku walutowego na inny rachunek walutowy nie skutkuje powstaniem podatkowych różnic kursowych. (…) Podatkowe różnice kursowe od własnych środków pieniężnych na rachunku walutowym powstają generalnie wtedy, gdy waluta obca wypływa z rachunku walutowego „na zewnątrz” (np. w związku z zapłatą zobowiązania w walucie obcej).(czytaj wiecej – Source: Podatki
naliczanie różnic kursowych. 06.03.2017 Różnice kursowe w wyniku podatkowym spółki Pytanie podatnika: Czy Wnioskodawca może wykazać w wyniku podatkowym wyłącznie różnicę pomiędzy sumą dodatnich różnic kursowych powstałych w danym okresie a sumą ujemnych różnic kursowych powstałych w danym okresie - odpowiednio jako przychód podatkowy lub koszt uzyskania przychodów?
kursowe - dodatnie, ujemne, podatkowo i bilansowo Różnice kursowe to zagadnienie, z którym zetkną się podatnicy prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą. Zacznijmy od tego, że mogą oni w niektórych sytuacjach wybrać jedną z dwóch metod ustalania różnic kursowych: kursowe - dodatnie, ujemne, podatkowo i bilansowo Różnice kursowe to zagadnienie, z którym zetkną się podatnicy prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą. Zacznijmy od tego, że mogą oni w niektórych sytuacjach wybrać jedną z dwóch metod ustalania różnic kursowych: rozrachunków w walucie obcej Zasady przeliczania na złote polskie transakcji wyrażonych w walutach obcych reguluje art. 30 ust. 2 ustawy o rachunkowości. Zgodnie więc z tym przepisem, wyrażone w walutach obcych operacje gospodarcze ujmuje się w księgach rachunkowych na dzień ich przeprowadzenia - o ile odrębne przepisy dotyczące środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej i innych krajów Europejskiego Obszaru Gospodarczego oraz środków niepodlegających zwrotowi, pochodzących ze źródeł zagranicznych nie stanowią inaczej - odpowiednio po kursie: kursowe przy wypłacie dywidendy w EURO Wypłata dywidendy nie rodzi skutków w postaci podatkowych różnic kursowych. Różnice te zostaną jednak rozpoznane od własnych środków w walutach obcych w sytuacji, gdy wystąpi różnica wartości tych środków w dacie wpływu na konto Spółki i ich wypływu. Tak więc wypłata dla Udziałowca dywidendy w walucie obcej może skutkować powstaniem różnic kursowych, stanowiących odpowiednio przychody podatkowe (jako dodatnie różnice kursowe) albo koszty uzyskania przychodów (jako ujemne różnice kursowe) Spółki. ujęcie różnic kursowych w księgach rachunkowych W przypadku stosowania tzw. rachunkowej metody ustalania różnic kursowych możliwe jest ujmowanie różnic kursowych w księgach rachunkowych w sposób „wynikowy” (per saldo), a zatem po dokonaniu kompensaty ogółu uprzednio ustalonych dodatnich i ujemnych różnic kursowych właściwych dla danego okresu. i sprzedaż kryptowalut w PKPiR Pytanie: Czy poprawne jest stosowanie metody FIFO dla księgowania transakcji obrotu kryptowalutami? Czy zapis do PKPiR może dotyczyć kosztu zakupu kryptowalut odpowiadającej liczby jednostek sprzedanej kryptowaluty i być dokonany z datą sprzedaży i w okresie rozliczeniowym, w którym nastąpiła ta sprzedaż? Czy zapis takiego kosztu w PKPiR powinien być dokonywany w kolumnie 10? kosztów dla potrzeb CIT Pytanie podatnika: W jaki sposób i w jakiej dacie Wnioskodawca powinien rozliczyć dokonaną korektę (zmniejszenie kosztów uzyskania przychodu) dla celów podatku dochodowego od osób prawnych? środków pieniężnych przy przelewie z PayPal na firmowy rachunek Pytanie podatnika: Wnioskodawczyni posiada konto walutowe w systemie PayPal, z którego są przelewane środki, przeliczone po kursie stosowanym przez PayPal, na firmowe konto złotówkowe Wnioskodawczyni (PayPal dokonuje przewalutowania walut obcych), a pozyskane w ten sposób złotówki wykorzystuje na cele prowadzonej działalności gospodarczej. W jaki sposób należy dokonywać wyceny środków znajdujących się na rachunku walutowym PayPal w związku ich wypłatą na rachunek firmowy? finansowe. Gdy nie ma kosztu, również nie ma przychodu Tezy: W świetle art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych ( Dz. U. z 2014 r., poz. 851 ze zm.) wyeliminowanie z kosztów uzyskania przychodów wydatków (strat) poniesionych w określonej transakcji (przedterminowe zamknięcie opcji walutowych) przesądza o tym, że transakcja ta nie może również generować przychodów na podstawie art. 12 ust. 1 powyższej ustawy (umorzenie części długu). W takiej sytuacji przyjmując, że wydatek jest neutralny podatkowo należy przychód potraktować/ zakwalifikować także, jako neutralny podatkowo. Ta sama transakcja nie może bowiem rodzić różnych skutków podatkowych, w zależności od tego, czy ocenie podlega koszt, czy przychód podatkowy. początkowa środka trwałego: Różnice kursowe od własnych środków pieniężnychPytanie podatnika: Czy różnice kursowe od własnych środków pieniężnych, związane z ich rozchodem, wpływać będą na wartość początkową środka trwałego? kursowe. Dokonywanie płatności za towary w polskich złotych według kursu sztywnegoPytanie: Czy w przypadku transakcji płatnych w PLN w wartości odpowiadającej równowartości EUR po przeliczeniu według kursu sztywnego ustalonego przez Spółkę oraz konkretnego kontrahenta w drodze umowy, nie powstaną różnice kursowe? Czy kosztem uzyskania przychodu z tytułu przedmiotowych transakcji jest za każdym razem wartość wynikająca z wystawianych faktur w walucie EUR przeliczonych dla celów podatkowych wg kursu średniego NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu? kursowe. Dokonywanie płatności za towary w polskich złotych według kursu sztywnegoPytanie: Czy w przypadku transakcji płatnych w PLN w wartości odpowiadającej równowartości EUR po przeliczeniu według kursu sztywnego ustalonego przez Spółkę oraz konkretnego kontrahenta w drodze umowy, nie powstaną różnice kursowe? Czy kosztem uzyskania przychodu z tytułu przedmiotowych transakcji jest za każdym razem wartość wynikająca z wystawianych faktur w walucie EUR przeliczonych dla celów podatkowych wg kursu średniego NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu? a rachunkowość. Ujęcie różnic kursowych „per saldo”Pytanie podatnika: Czy rozliczając różnice kursowe dla celów podatkowych, na podstawie przepisów ustawy o rachunkowości, Spółka będzie uprawiona do wykazania w przychodach podatkowych lub w kosztach podatkowych odpowiednio nadwyżki dodatnich różnic kursowych nad ujemnymi różnicami kursowymi lub nadwyżki ujemnych różnic kursowych nad dodatnimi różnicami kursowymi, wykazanej za dany okres, poprzez tzw. ujęcie różnic kursowych „per saldo”? różnic kursowych metodą rachunkową a przychody i koszty podatkowePytanie podatnika: Czy mając na uwadze autonomiczność metody bilansowej ustalania różnic kursowych względem przepisów podatkowych, w przypadku przejścia Spółki na stosowanie przedmiotowej metody możliwe będzie wykazanie różnic kursowych w wyniku podatkowym Spółki jedynie poprzez ujęcie w tym wyniku nadwyżki ujemnych lub dodatnich różnic kursowych danego okresu ujętej w księgach rachunkowych (tzw. ujęcie różnic per saldo)? kursowe: Przesunięcie środków pieniężnych między rachunkami walutowymiPytanie: Spółka w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą (zakupy z zagranicy i sprzedaż za granicę), posiada środki pieniężne w walutach obcych (USD, EUR), które są przechowywane na bankowych rachunkach walutowych. Spółka ustala różnice kursowe na podstawie art. 15a ustawy o CIT. Czy przenoszenie środków pieniężnych pomiędzy rachunkami walutowymi powoduje powstanie różnic kursowych w rozumieniu art. 15a ww. ustawy? kursowe. Rozliczenie dla celów podatkowychPytanie podatnika: Czy mając na uwadze autonomiczność metody rachunkowej ustalania różnic kursowych względem przepisów podatkowych, możliwe jest wykazanie różnic kursowych w wyniku podatkowym Spółki jedynie poprzez ujęcie w tym wyniku nadwyżki ujemnych lub dodatnich różnic kursowych danego okresu ujętej w księgach rachunkowych (tzw. ujęcie różnic per saldo)? kursowe a kwota podatku VATPytanie podatnika: Czy różnica pomiędzy kwotą podatku VAT przeliczoną na PLN według średniego kursu NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień wystawienia faktury a kwotą podatku VAT naliczonego przeliczonego przez kontrahenta na fakturze zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług, tj. według średniego kursu NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień powstania obowiązku podatkowego stanowić będzie koszt uzyskania przychodów w przypadku różnicy ujemnej lub przychód podatkowy w przypadku różnicy dodatniej? kurs waluty przy rozliczaniu różnic kursowychPytanie podatnika: Wnioskodawca dokonuje transakcji z kontrahentami w walutach obcych. W przypadku rozliczeń w walutach obcych, zarówno wpłaty przez podmioty zewnętrzne jak i wypłaty przez Wnioskodawcę są realizowane za pomocą rachunków walutowych. Czy należy przeliczać wpływy środków na rachunek walutowy po średnim kursie NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego otrzymanie płatności? Czy stosując metodę rozchodu FIFO należy stosować średni kurs NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego otrzymanie płatności? akcji na certyfikat a przychód w PITDokonywanie wpłat na certyfikaty inwestycyjne papierami wartościowymi lub udziałami w spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością nie podlega opodatkowaniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) w związku z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ uzyskanie (objęcie) z tytułu tych wpłat certyfikatów inwestycyjnych nie stanowi przychodu podatkowego, o którym w wymienionych przepisach mowa - orzekł Naczelny Sąd Administracyjny. dochodowe: Przeniesienie salda a różnice kursowePytanie podatnika: Czy przenoszenie salda pomiędzy rachunkiem bankowym prowadzonym w Polsce, a rachunkiem bankowym prowadzonym w Niemczech, jak i pomiędzy rachunkiem prowadzonym w Niemczech, a rachunkiem Agenta, nie powoduje powstawania różnic kursowych w rozumieniu art. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, które odpowiednio zwiększają przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe? kursowe – ujęcie rachunkowe a podatkiPytanie podatnika: Czy, mając na uwadze autonomiczność tzw. metody bilansowej ustalania różnic kursowych względem przepisów podatkowych, możliwe jest wykazanie różnic kursowych w wyniku podatkowym Spółki jedynie poprzez ujęcie w tym wyniku nadwyżki ujemnych lub dodatnich różnic kursowych danego okresu ujętej w księgach rachunkowych (tzw. ujęcie różnic per saldo)? kursowe ustalane metodą rachunkowąPytanie podatnika: Czy spółka słusznie postępuje, rozliczając różnice kursowe podatkowo od kwoty brutto należności i odpowiednio zobowiązania bez uwzględnienia różnic kursowych w części dotyczącej podatku VAT? na rachunku walutowym a różnice kursowePytanie podatnika: Na prowadzonych rachunkach walutowych Spółka dokonuje operacji: sprzedaż waluty zagranicznej dokonywana na rzecz banku (po kursie wynegocjowanym z bankiem), otrzymywanie środków pieniężnych wyrażonych w walucie obcej tytułem regulowania należności wobec Spółki, zapłata zobowiązań w walucie obcej przez Spółkę, zapłata prowizji wyrażonych w walucie obcej na rzecz banku z tytułu prowadzenia rachunku bankowego (obciążenie rachunku), przypisanie odsetek do rachunku walutowego od powyższych lokat. Jaki kurs waluty powinien zostać zastosowany w ww. sytuacjach na potrzeby ustalania podatkowych różnic kursowych przy wpływie waluty na konto walutowe i wypływie waluty z konta walutowego? kursu historycznego do ustalania różnic kursowychPytanie podatnika: Spółka do zapłaty zobowiązań wyrażonych w walucie obcej stosuje kurs historyczny i wykorzystuje do wyceny waluty metodę FIFO, tj. w momencie otrzymania zapłaty od kontrahenta Spółka przelicza płatności, które wpływają na rachunek walutowy po kursie kupna z dnia wpływu waluty, ogłaszanym przez bank obsługujący ten rachunek i po tym samym kursie kupna Spółka przelicza walutę na PLN gdy dokonuje zapłaty za zobowiązania tymi środkami. W takim przypadku Spółka nie ustala różnic kursowych od tzw. własnych środków pieniężnych (na rachunku walutowym). Czy Spółka postępuje prawidłowo? waluty obcej a powstanie różnic kursowychPytanie podatnika: Czy w związku ze sprzedażą euro (zakupionych przed 2004 r. na cele osobiste za środki stanowiące dochód uzyskany w prowadzonej działalności gospodarczej), wystąpi podatek dochodowy od różnicy kursowej, jeśli uzyskane środki z ich sprzedaży, zostaną przeznaczone do zasilenia prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej? kursowe po 1 stycznia 2012 podatnika: Czy z uwzględnieniem art. 15a ust. 4 ustawy o CIT w brzmieniu nadanym nowelizacją ustawy, Wnioskodawca prawidłowo uznaje, że właściwe będzie stosowanie kursu średniego ogłaszanego przez NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dany dzień, zamiast kursów banków obsługujących rachunki walutowe Spółki? z konta walutowego - jaki kurs zastosowaćZ uzasadnienia NSA: "Faktycznie zastosowany kurs waluty" to taki kurs, który był w istocie, rzeczywiście, naprawdę zastosowany. Cechy "faktycznego zastosowania" kursu nie można odnieść do sytuacji, gdy w istocie nie dochodzi do operacji przewalutowania w następstwie sprzedaży lub zakupu określonej waluty, ponieważ w takiej sytuacji nie następuje rzeczywiste wyrażenie w określonej walucie wartości pieniężnej wyrażonej pierwotnie w innej walucie. Zatem, wykładnia przyjęta w zaskarżonym wyroku, za którą opowiedział się również sąd kasacyjny, daje jasne i precyzyjne kryterium uwzględniania kursu faktycznego przy ustalaniu różnic kursowych - jest nim faktyczny obrót walutą, tj. zbycie lub nabycie waluty. jakiego kursu przeliczać transakcje?Ustawa o rachunkowości nie zawiera definicji kursu faktycznie zastosowanego. Przyjąć należy, iż chodzi o kurs, który ma faktyczne zastosowanie w danej operacji gospodarczej. bilansowa nie ma zastosowania do przychodów i kosztówW przypadku wyboru w myśl art. 9b ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych metody ustalania różnic kursowych na podstawie przepisów o rachunkowości, wyrażone w walutach obcych poniesione koszty uzyskania przychodu oraz wyrażone w walutach obcych uzyskane przychody należy przeliczać według kursu średniego ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski, zgodnie z art. 15 ust. 1 i art. 12 ust. 2 tej ustawy - orzekł Naczelny Sąd Administracyjny. Pozycje denominowane a różnice kursoweTezy: W ocenie Sądu pojęcie różnic kursowych użyte w Rozporządzeniu Komisji (WE) Nr 1126/2008 z dnia 3 listopada 2008 r. jest tożsame z pojęciem występującym na gruncie ustawy o podatku dochodowym i w ustawie o rachunkowości. Przez użyty w ustępie 20 zwrot, iż transakcja może być " wyrażona w walucie obcej" dotyczy przewidywanej płatności zobowiązania nie zaś klauzul denominacyjnych. Potwierdza to ust. 29 Rozporządzenia o treści: "Gdy zawarcie transakcji w walucie obcej prowadzi do powstania pozycji pieniężnych i gdy zachodzi zmiana kursu wymiany w okresie między dniem zawarcia transakcji, a dniem jej rozliczenia, powstają różnice kursowe. Jeżeli transakcja jest rozliczana w tym samym okresie obrotowym, w którym ją zawarto, to wszystkie związane z nią różnice kursowe ujmuje się w tym okresie. Jeżeli jednak transakcja jest rozliczana w kolejnym okresie obrotowym, różnice kursowe ujęte w każdym z następujących okresów, aż do czasu rozliczenia transakcji, ustala się na podstawie zmian kursów wymiany, które miały miejsce w każdym kolejnym okresie." o projekcie uchwały RPP: Zmiana zasad z mocą wstecznąEuropejski Bank Centralny opublikował opinię w sprawie zmian zasad dotyczących rezerwy na pokrycie ryzyka zmian kursu złotego do walut obcych w Narodowym Banku Polskim. EBC podkreślił, że projekt uchwały Rady Polityki Pieniężnej proponował zastosowanie nowej metody obliczeniowej do sprawozdania finansowego NBP za rok 2009, co oznaczało, że zasady, według których sporządzono sprawozdanie finansowe NBP za ubiegły rok, zostaną zmienione z mocą wsteczną. Ostatecznie jednak nowe zasady mają obowiązywać dopiero w przypadku sprawozdania za rok 2010. kursowe przy ustalaniu przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczejUstawa o podatku dochodowym od osób fizycznych uznaje za przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej, obok kwot należnych z tytułu wykonywania tej działalności, także różnice kursowe, które mogą być wynikiem otrzymywania przychodu w walucie obcej. Powstają one, gdy wartość waluty jest inna w dniu zaistnienia zdarzenia gospodarczego oraz w dniu faktycznego otrzymania zapłaty. 1 stycznia 2007 r. weszła w życie nowelizacja tej ustawy (oraz analogiczna nowelizacja ustawy o wprowadzająca wiele zmian do sposobu ustalania różnic kursowych, z których najważniejszą jest możliwość wyboru jednej z dwóch alternatywnych metod ich rozliczania.
Ponadto art. 89 Ustawy AML, który bezpośrednio stanowi w tym przedmiocie, jasno wskazuje: Instytucja obowiązana (…) niezwłocznie zawiadamia właściwego prokuratora o przypadku powzięcia uzasadnionego podejrzenia (…). Należy więc wyjaśnić, co oznacza generalna klauzula uzasadnionego podejrzenia.
Akredytywa służy firmom do redukcji ryzyka nieuregulowanych należności z tytułu zbytych towarów i usług, zwłaszcza w sytuacji, gdy w realizację transakcji zaangażowani są nowi, nieznani sobie kontrahenci albo gdy transakcja jest przeprowadzana wprawdzie między stronami, które znają się dobrze, ale istnieje obawa, że wierzytelność nie zostanie uregulowana, względnie w przypadku znacznej wartości obrotów. Zgodnie z art. 80 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (tekst jedn. DzU z 2016 r. poz. 1988 ze zm.), banki mogą na zlecenie otwierać i potwierdzać akredytywy. Podstawą akredytywy, tak jak w przypadku polecenia przelewu, czeku lub weksla trasowanego jest instytucja przekazu (art. 9211–9215 Akredytywa, uznawana za umowę nienazwaną, pod względem konstrukcji prawnej jest podobna do umów poręczenia i gwarancji. Zlecenie klienta otwarcia akredytywy (rozumiane jako oferta skierowana do banku, której przyjęcie implikuje otwarcie akredytywy, zgodne z instrukcją zawartą w zleceniu) stanowi upoważnienie dla banku do jej realizacji. Dla wierzyciela jest umocowaniem do odbioru przekazanej przez bank dłużnika kwoty. Otwarcie akredytywy przez bank powoduje powstanie zobowiązania (akcept) banku do jej realizacji. Dla zastosowania akredytywy konieczne jest, aby obie strony (wierzyciel i dłużnik) dysponowały kontami bankowymi. Akredytywa jest jedną z form bezgotówkowych rozliczeń wzajemnych rozrachunków między kontrahentami, stosowaną głównie w obrocie zagranicznym. Polega ona na wyodrębnieniu przez bank, na wniosek nabywcy (importera), będącego klientem banku, określonych środków pieniężnych w celu uregulowania należności na rzecz wskazanego beneficjenta (sprzedawcy-eksportera), w uzgodnionym terminie i po spełnieniu przez niego określonych warunków. Akredytywa jest narzędziem zabezpieczającym przede wszystkim interes sprzedawcy (eksportera), chociaż uwzględnia również korzyści odbiorcy (importera). Pierwszemu zapewnia terminowe otrzymanie należności, a drugiemu pozwala uzależnić zapłatę od spełnienia przez sprzedawcę uzgodnionych warunków. Akredytywa, obok funkcji gwarancyjnej (sprowadzającej się do dochodzenia zapłaty w pierwszej kolejności od banku, a nie od dłużnika), pełni również rolę płatniczą. Na czym polega Uruchomienie akredytywy sprowadza się do zabezpieczenia na specjalnie wyodrębnionym koncie bankowym (tzw. rachunku akredytywy) środków pieniężnych, przeznaczonych na konkretne wypłaty. Wpłata środków następuje za pośrednictwem przelewu z bieżącego rachunku dłużnika. Ewidencja księgowa rozliczenia akredytywy odbywa się na podstawie wyciągów bankowych. Pamiętać również należy, że akredytywa może zostać uruchomiona zarówno na ściśle określoną, jak i na przybliżoną kwotę, uwzględniającą tzw. tolerancję (wyznacza ona poziom dozwolonej zmiany wartości zobowiązania, w związku z którym miało miejsce otwarcie akredytywy). W drugim przypadku, w dokumentach bankowych kwotę poprzedza oznaczenie „około". Praktyka taka wynika z wewnętrznych przepisów bankowych. Rachunek bankowy akredytywy wykazuje jedynie saldo debetowe, wyznaczające poziom środków zabezpieczonych akredytywą. Saldo to na dzień bilansowy należy przenieść do aktywów bilansu (pozycja „Krótkoterminowe aktywa finansowe – środki pieniężne w kasie i na rachunkach"), w sytuacji gdy termin wykonania akredytywy przypada w następnym roku obrotowym. W jaki sposób księgować Operacje gospodarcze związane z akredytywą, które wymagają ujęcia w księgach rachunkowych, są następujące: 1. Otwarcie akredytywy Wn „Rachunki bankowe" (akredytywa) Ma „Rachunki bankowe" (rachunek bieżący) 2. Wydatki związane z otwarciem akredytywy w postaci opłat i prowizji Wn „Koszty finansowe" Ma „Rachunki bankowe" (rachunek bieżący) 3. Zapłata zobowiązania z rachunku akredytywy Wn „Rozrachunki z dostawcami" Ma „Rachunki bankowe" (akredytywa) 4. Zamknięcie akredytywy Wn „Rachunki bankowe" (rachunek bieżący) Ma „Rachunki bankowe" (akredytywa). Zakup środka trwałego Gdy uruchomienie akredytywy wiąże się z nabyciem środka trwałego i równocześnie wydatki dotyczące jej otwarcia zostały poniesione przed jego przekazaniem do używania, wówczas powinny one zwiększyć wartość początkową tego środka trwałego (art. 28 ust. 8 ustawy o rachunkowości), co wymaga księgowania: Wn „Środki trwałe w budowie" Ma „Rachunki bankowe" (rachunek bieżący). W walucie Akredytywa na rzecz kontrahenta zagranicznego uruchamiana jest najczęściej w ramach posiadanego rachunku walutowego. Jej otwarcie oznacza przesunięcie określonej kwoty na wyodrębniony rachunek walutowy akredytywy. Przekazanie waluty między rachunkami walutowymi ma miejsce według kursu, jaki zastosowano do wyceny wpływu danej waluty na pierwotny rachunek walutowy, a więc po kursie historycznym. Wartość waluty zgromadzonej na rachunku pozostaje zatem taka sama (nie powstają wówczas różnice kursowe). Pojawią się one dopiero w momencie zapłaty zobowiązania. Przesunięcie środków z rachunku walutowego na rachunek złotowy wymaga natomiast wyceny tego rodzaju operacji, która jest równoważna odsprzedaży waluty bankowi. Operacje związane uruchomieniem akredytywy w ramach kont walutowych należy zaewidencjonować: 1. Ustalenie różnic kursowych od zobowiązania – dodatnie różnice kursowe: Wn „Rozrachunki z dostawcami" Ma „Przychody finansowe" – ujemne różnice kursowe: Wn „Koszty finansowe" Ma „Rozrachunki z dostawcami" 2. Rozliczenie różnicy kursowej od własnych środków pieniężnych – dodatnie różnice kursowe: Wn „Rachunki bankowe" (akredytywa) Ma „Przychody finansowe" – ujemne różnice kursowe: Wn „Koszty finansowe" Ma „Rachunki bankowe" (akredytywa) 3. Ustalenie różnic kursowych od rozchodu środków, zgromadzonych na bieżącym rachunku walutowym – dodatnie różnice kursowe: Wn „Rachunki bankowe" (rachunek bieżący) Ma „Przychody finansowe" – ujemne różnice kursowe: Wn „Koszty finansowe" Ma „Rachunki bankowe" (rachunek bieżący). Korzyści dla obu stron... Akredytywa ogranicza ryzyko związane z niewłaściwą realizacją umowy handlowej (np. w zakresie jakości towarów i usług, czy nieterminowej zapłaty lub jej braku). Dlatego jest ona szczególnie zalecana do stosowania w transakcjach podwyższonego ryzyka, w których korzystanie z polecenia wypłaty (przelewu) czy inkasa dokumentowego jest niewystarczające. Akredytywa generuje wiele korzyści dla jej uczestników. Importerowi (dłużnikowi) gwarantuje: - określenie wykazu dokumentów wymaganych w akredytywie, będących podstawą zapłaty, - zabezpieczenie przed nieuzasadnioną wypłatą należności, - ograniczenie ryzyka jakościowego i transportowego, a także braku dotrzymania przez sprzedawcę ustalonych terminów dostaw, poprzez dobór właściwego rodzaju akredytywy i wymaganej w jej ramach dokumentacji, - minimalizację ryzyka otrzymania wadliwego towaru, poprzez żądanie przedłożenia dodatkowych dokumentów (np. certyfikatu wystawionego przez niezależną instytucję kontrolną), - negocjowanie korzystniejszych warunków transakcji w związku ze wzrostem ich bezpieczeństwa dla dostawcy (korzystniejsze ceny, odroczone terminy płatności). Z kolei eksporterowi (wierzycielowi) akredytywa: - daje pewność otrzymania zapłaty po przedłożeniu wymaganych dokumentów, zgodnie z warunkami akredytywy, nawet w przypadku niewypłacalności importera, - pozwala uatrakcyjnić ofertę sprzedażową lub uzyskać wyższą cenę za towar (usługę), poprzez zaoferowanie kredytu kupieckiego, bez obawy o ryzyko braku zapłaty, - pozwala ograniczyć ryzyko związane z kontrahentem (np. jednostronnego odstąpienia przez niego od umowy handlowej, odmowy zapłaty po odbiorze towaru) lub jego bankiem (akredytywy potwierdzone), - umożliwia dyskontowanie należności przed terminem ich zapadalności, a w konsekwencji – poprawę płynności finansowej (akredytywy z odroczonym terminem płatności), - eliminuje ryzyko wprowadzania zmian przez importera, bez zgody wszystkich uczestników transakcji, w tym również beneficjenta (akredytywy nieodwołalne), - umożliwia przeniesienie akredytywy na wtórnego beneficjenta, bez konieczności otwierania nowej akredytywy, a więc bez angażowania własnych środków na zabezpieczenie i wypłatę (akredytywy przenośne), - umożliwia upoważnienie banku pośredniczącego do wypłaty beneficjentowi zaliczki, przed okazaniem przez niego wymaganych dokumentów (akredytywy zaliczkowe). ...ale są też wady Należy pamiętać, że instytucja akredytywy nie jest wolna od wad. Koszty akredytywy są znacznie wyższe w porównaniu z innymi formami płatności (np. inkasem). Akredytywa może również nie zabezpieczać dostatecznie importera przed brakiem realizacji umowy handlowej, jako że ma ona termin ważności i gdy on wygaśnie, eksporter nie ponosi odpowiedzialności z tytułu niewywiązania się z kontraktu.
metody wyceny środków. 20.06.2016 Polityka rachunkowości najważniejszym dokumentem Przepisy ustawy o rachunkowości wskazują, że każda jednostka powinna posiadać dokumentację opisującą przyjęte przez nią zasady (politykę) rachunkowości. Dokument ten powinien być cyklicznie weryfikowany i aktualizowany.
Rozliczanie różnic kursowych od środków własnych w razie wymiany jednej waluty obcej na inną wciąż budzi wątpliwości przedsiębiorców – czytamy w sytuacją może być otrzymanie zapłaty od kontrahenta w euro, następnie zakup za otrzymane środki dolarów amerykańskich i wreszcie zapłata dolarami innemu kontrahentowi. W takiej sytuacji wielu podatników zastanawia się, czy w momencie sprzedaży euro i zakupu dolarów należy rozliczyć różnice kursowe, czy może jest to operacja neutralna podatkowo. Zdarzeniem powodującym obowiązek rozliczenia różnic kursowych jest wpływ i wypływ środków pieniężnych z rachunku bankowego podatnika, przy braku ograniczenia ze strony ustawodawcy co do formy wypływu tych środków. Przeciwnie, odnosi się on zarówno do wypływu środków pieniężnych w związku z dokonaną zapłatą, jak i w innej formie. Należałoby więc rozważyć, czy przez wpływ i wypływ środków pieniężnych należy rozumieć również transfer pomiędzy rachunkami walutowymi podatnika. Różnice kursowe dla celów podatkowych powstają w każdym przypadku sprzedaży waluty obcej i jej wypływu z rachunku bankowego, niezależnie od tego, jaką walutę podatnik nabywa w efekcie tej operacji. Przepis nie precyzuje, że faktycznie chodzi o transakcję wymiany na walutę polską. Przy takim podejściu różnice kursowe od środków własnych podatnika powstawałyby zarówno w momencie nabycia euro w zamian za dolary amerykańskie, jak również w efekcie późniejszej zamiany euro na złote bądź też zapłaty walutą na rzecz kontrahentów. Organy podatkowe w podobnych sytuacjach wydają się jednak akceptować przyjęcie pewnych uproszczeń przy kalkulacji różnic kursowych. Przykładowo Izba Skarbowa w Bydgoszczy w interpretacji z 13 stycznia 2010 r. (ITPB3/423-607/09/AW), udzielając odpowiedzi na pytanie podatnika, czy wymiana euro na dolary amerykańskie a następnie przekazanie tej kwoty z rachunku w euro na dolarowy powoduje powstanie różnic kursowych w świetle regulacji ustawy o CIT, wyjaśniła, że różnice kursowe dla celów podatkowych powstają jedynie w wypadku zamiany waluty obcej na walutę funkcjonalną, tj. złote. Natomiast przewalutowanie środków pieniężnych z jednej waluty obcej na inną jest neutralne podatkowo i nie rodzi obowiązku rozpoznania różnic kursowych. Więcej w Rzeczpospolitej z 16 sierpnia 2010 r. Nawigacja wpisu
różnice kursowe podstawie ustawy rachunkowości. 08.08.2022 CIT: Ustalanie różnic kursowych metodą rachunkową Czy rozliczając różnice kursowe na postawie przepisów o rachunkowości spółka powinna wykazywać w kosztach lub w przychodach podatkowych odpowiednio nadwyżki ujemnych różnic kursowych nad dodatnimi różnicami kursowymi lub nadwyżki dodatnich różnic kursowych nad
Data publikacji: 2008-08-15 Firma otworzyła rachunek walutowy w euro, na który przesłała pieniądze z konta złotówkowego przeliczone po kursie bankowym 3,40 PLN/EUR. Przez kolejne dni pieniądze te wychodziły z rachunku walutowego na lokatę i wracały powiększone o odsetki. Czy w tego typu zdarzeniach wylicza się jakiekolwiek różnice kursowe, czy może różnica powstanie dopiero w momencie ponownego przewalutowania środków? PROBLEM RADA Przekazywanie pieniędzy między rachunkami walutowymi nie powoduje powstania różnic kursowych. Wyceny przekazywanych środków na lokatę należy dokonać po kursie historycznym, czyli zastosowanym pierwotnie w momencie wpływu pieniędzy na rachunek walutowy. Różnice kursowe powstaną dopiero w przypadku przekazania waluty na rachunek złotówkowy. UZASADNIENIE Przesunięcie środków z jednego rachunku walutowego na drugi nie powoduje wypłynięcia tych środków ze spółki ...
A. A. W przypadku gdy oboje małżonków prowadzą odrębne jednoosobowe działalności gospodarcze, może między nimi dochodzić do przesunięć składników majątkowych kwalifikowanych jako środki trwałego wykorzystywane w działalności. Podatkowe skutki takiego przekazania są uzależnione także od ustroju majątkowego panującego
W związku z lokowaniem pieniędzy poprzez prywatne konta bankowe, fiskus nie powinien zaliczać odsetek do przychodów z działalności gospodarczej. Od 2015 r., inaczej jest z lokatami zakładanymi z kont efekcie założenia lokaty lub zgromadzenia pieniędzy na prywatnym rachunku bankowym, odsetki od kapitału kwalifikowane powinny być jako przychody z kapitałów pieniężnych, a nie z działalności gospodarczej. W związku z tym nie pozostają one opodatkowane tak jak przychody pochodzące z działalności gospodarczej, lecz ryczałtowo według 19 % podatku Belki od kapitałów stycznia 2015 r. zgodnie z art. 14 ust 2 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (odpowiednie regulacje w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych) przychodem z działalności gospodarczej pozostają odsetki od środków pieniężnych na rachunkach rozliczeniowych, o których mowa w przepisach prawa bankowego, lub rachunkach w spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, prowadzonych w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą, w tym także odsetki od lokat terminowych oraz innych form oszczędzania, przechowywania lub inwestowania, tworzonych na tych rachunkach. Wcześniejsze brzmienie tego przepisu wskazywało, że przychodem z działalności gospodarczej są wyłącznie odsetki od środków na rachunkach bankowych utrzymywanych w związku z wykonywaną działalnością. Źródło: EastNews Przedsiębiorca może posiadać konta i lokować prywatniePrzelew z rachunku bankowego związanego z działalnością gospodarczą na rachunek prywatny jest jak najbardziej dopuszczalny. Podobnie dopuszczalne jest lokowanie przelanych środków na prywatnych rachunkach, dokonywanie nimi dowolnych płatności czy też transakcji. Lokat lub odsetek uczynionych za pośrednictwem rachunków prywatnych nie można uznawać za związane z działalnością wskazał Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, w piśmie z dnia 19 marca 2010 r. (sygn.. akt IPPB1/415-97/10-2/EC), kluczowym dla prawidłowego odczytania normy art. 14 ust. 2 pkt 5 ustawy jest ustalenie, co należy rozumieć przez "rachunki bankowe utrzymywane w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą". Również w stanie obecnym rozumienie tego zwrotu wydaje się najistotniejsze dla kwalifikacji przychodów z odsetek organu, należy przyjąć, że chodzi tu o rachunki za pośrednictwem których przyjmowane są i z których dokonywane są wszelkiego rodzaju płatności. Z faktem tym wiąże się przetrzymywanie środków pieniężnych na tych rachunkach i tylko z faktem uzyskiwania wynagrodzenia w postaci odsetek na takich rachunkach wiąże się obowiązek zaliczenia ich do przychodów z działalności wolne środki pieniężne przechowywane na lokatach bankowych nie związanych z rachunkiem firmowym, nie stanowią przychodów związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą. Piotr Szulczewski,
Przesuwanie waluty pomiędzy rachunkami walutowymi podatnika jest neutralne podatkowo - interpretacja indywidualna organu podatkowego - |-| - Przesunięcie waluty pomiędzy rachunkami walutowymi podatnika nie
Firma posiada konto walutowe i chce założyć lokatę w walucie. Po jakim kursie dokonywane są zapisy w przypadku:• zasilenia lokaty z konta walutowego,• przelewu środków z lokaty na konto walutowe,• odsetek naliczonych przez bank i przekazanych na konto walutowe? RADA Przekazywanie waluty pomiędzy rachunkami następuje według tego samego kursu, jaki zastosowano do wyceny wpływu danej waluty na pierwotny rachunek, a więc po kursie historycznym. Wpływ na rachunek odsetek naliczonych przez bank od środków pieniężnych zgromadzonych na rachunku walutowym należy wycenić według kursu kupna stosowanego przez bank obsługujący spółkę. UZASADNIENIE Jeżeli spółka przesuwa środki z jednego rachunku walutowego na drugi w celu utworzenia np. lokaty, to wyceny należy dokonać według kursu historycznego. Nie powstaną w tej sytuacji różnice kursowe, ponieważ wartość waluty zgromadzonej na rachunku pozostaje taka sama. Nie ma w tym przypadku zastosowania kurs kupna czy sprzedaży walut z dnia utworzenia bądź zlikwidowania lokaty, ponieważ nie doszło do wydatkowania środków pieniężnych, lecz jedynie do ich przesunięcia z jednego rachunku na drugi. Odsetki od środków zgromadzonych na rachunkach bankowych, w tym również na lokatach, przelicza się, zgodnie z ustawą o rachunkowości, według kursu kupna banku, z którego usług spółka korzysta. Przykład Na bieżącym rachunku walutowym spółka miała kwotę 20 000 euro, która wpłynęła jako zapłata należności od kontrahenta. Otrzymane środki wycenione były według kursu kupna banku w wysokości 3,79 PLN/EUR. Wolne środki postanowiono przeznaczyć na utworzenie lokaty w wysokości 10 000 euro. 1. Spółka przelała środki na lokatę - 10 000 euro. Przesunięte na lokatę środki zostały wycenione według kursu historycznego, czyli takiego, jaki był zastosowany w dniu ich wpływu na rachunek walutowy, dlatego czynność ta nie powoduje powstania różnic kursowych. Wycena według kursu historycznego: 10 000 euro × 3,79 PLN/EUR = 37 900 zł Wn„Rachunek walutowy” 37 900 - w analityce „Lokaty” Ma„Rachunek walutowy” 37 900 - w analityce „Bieżący rachunek walutowy” Ewidencja pozabilansowa Wn„Rachunek walutowy” 10 000 - w analityce „Lokata w EUR” Ma„Rachunek walutowy” 10 000 - w analityce „Bieżący rachunek walutowy w EUR” 2. Na koniec miesiąca bank naliczył odsetki od lokaty w wysokości 200 euro. Kurs kupna stosowany przez bank w tym dniu wynosił 3,71 PLN/EUR. Wycena według kursu kupna banku: 200 euro × 3,71 PLN/EUR = 742 zł Wn„Rachunek walutowy” 742 - w analityce „Lokaty” Ma„Przychody finansowe” 742 - w analityce „Przychody z tytułu odsetek” Ewidencja pozabilansowa Wn„Rachunek walutowy” 200 - w analityce „Lokata w EUR” 3. Likwidacja lokaty. Przekazanie zgromadzonych środków na bieżący rachunek walutowy. a) wycena według kursu historycznego lokaty podstawowej: 10 000 euro × 3,79 PLN/EUR = 37 900 zł Wn„Rachunek walutowy” 37 900 - w analityce „Bieżący rachunek walutowy” Ma„Rachunek walutowy” 37 900 - w analityce „Lokaty” b) wycena według kursu historycznego uzyskanych odsetek: 200 euro × 3,71 PLN/EUR = 742 zł Wn„Rachunek walutowy” 742 - w analityce „Bieżący rachunek walutowy” Ma„Rachunek walutowy” 742 - w analityce „Lokaty” Ewidencja pozabilansowa Wn„Rachunek walutowy” 10 200 - w analityce „Bieżący rachunek walutowy w EUR” Ma„Rachunek walutowy” 10 200 - w analityce „Lokata w EUR” Ewidencja pozabilansowa Sytuacja wyglądałaby inaczej, gdyby nastąpiło przesunięcie środków z rachunku walutowego na złotówkowy. Tego typu operacja traktowana jest jak odsprzedaż waluty bankowi. Trzeba wówczas dokonać wyceny według kursu kupna obowiązującego w dniu przekazania pieniędzy. • art. 30 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości - z 2002 r. Nr 76, poz. 694; z 2006 r. Nr 208, poz. 1540 Wioletta Chaczykowska księgowa z licencją MF
Pismo z dnia 20 marca 2018 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej 0111-KDIB1-3.4010.56.2018.1.IZ Powstawanie podatkowych różnic kursowych z tytułu przelewów środków pieniężnych w walucie obcej pomiędzy rachunkami głównymi uczestników i koordynującego oraz rachunkiem pomocniczym koordynującego, dokonywane w ramach systemu CP.
Firma, która obawia się, że kontrahent nie zapłaci jej za dostawę towarów lub wykonanie usługi, może zabezpieczyć swoje interesy zobowiązując odbiorcę do ustanowienia akredytywy – informuje Rzeczpospolita. Akredytywa jest upoważnieniem wystawionym przez odbiorcę towaru do zablokowania odpowiedniej kwoty jego środków pieniężnych, na określony czas, na rzecz wskazanego dostawcy. Jest to dla dostawcy zabezpieczenie terminowej zapłaty, gdy wywiąże się z warunków umowy. Podstawą do otwarcia akredytywy jest wniosek złożony przez kupującego towar lub usługę do banku, w którym ma rachunek lub zaciągnął kredyt, i za pośrednictwem którego dokonywane są płatności. Określone płatności są rozliczane za pomocą akredytywy przez bank prowadzący rachunek wierzyciela w formie bezgotówkowej z wyodrębnionych na ten cel środków. Odbiorca uzależnia zapłatę od spełnienia określonego świadczenia przez dostawcę. Zapłata następuje, gdy dostawca złoży dokumenty stwierdzające wykonanie dostawy. Po zapłacie następuje zamknięcie akredytywy, a niewykorzystane środki wracają na rachunek bieżący dłużnika. Do ewidencji środków pieniężnych wydzielonych z rachunku służy konto 134 „Akredytywy”. Po stronie Wn księgowane są wpływy środków pieniężnych zgodnie ze zrealizowaną przez bank dyspozycją. Po stronie Ma ewidencjonujemy wykorzystanie środków na pokrycie płatności na rzecz kontrahentów, dla których akredytywa została otwarta, oraz zwrot pozostałości. Akredytywę na rzecz kontrahenta zagranicznego najlepiej utworzyć w ramach posiadanego rachunku walutowego. Otwarcie akredytywy powoduje przesunięcie środków z jednego rachunku bankowego na drugi. Oznacza to, że w ramach posiadanego rachunku walutowego należy przenieść określoną sumę pieniędzy na wyodrębniony rachunek walutowy akredytywy. Przekazanie waluty pomiędzy rachunkami walutowymi następuje według kursu, jaki zastosowano do wyceny wpływu danej waluty. Wartość waluty zgromadzonej na rachunku pozostaje zatem taka sama. W tej sytuacji nie powstaną różnice kursowe. Pojawią się one dopiero w chwili uregulowania zobowiązania. Więcej w Rzeczpospolitej z 7 kwietnia 2011 r. Nawigacja wpisu Naczelny Sądu Administracyjny uznał zatem, że w sytuacji, gdy pomiędzy małżonkami istnieje ustawowa wspólność majątkowa, wszelkie transakcje, jakie zawierane są pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębnie działalność gospodarczą, nie mogą mieć charakteru odpłatnego. Nie jest wtedy możliwe uregulowanie należności Ciekawa rzecz. Właśnie zakończył się proces w którym reprezentowałem pozwanego wierzyciela. Orzeczenie ma być co prawda ogłoszone dopiero tuż przed końcem bieżącego roku, ale sprawa jest tak ciekawa że nie mogę się powstrzymać aby nie podzielić się nią z Tobą. Poza tym chciałbym Cię ustrzec przed błędem. W uproszczeniu – wyglądało to tak: W trakcie egzekucji komornik zajął rachunek bankowy dłużnika. Po zajęciu rachunku wpłynął nań przelew pieniężny. Wierzyciel został pozwany nie przez dłużnika a przez podmiot nie uczestniczący w egzekucji – osobę trzecią, która przelewu dokonała. Powództwo dotyczyło zwolnienia spod egzekucji (841 zaś wytoczyła je spółka która twierdziła iż pomyłkowo przelała środki pieniężne na rachunek bankowy dłużnika(uprzednio zajęty przez komornika). Bank prowadzący konto bankowe dłużnika zrealizował zajęcie egzekucyjne i przekazał środki komornikowi zaś spółka która przez pomyłkę dokonała przelewu pozwała wierzycieli (a było ich kilkunastu), którzy odmówili zwolnienia tych środków spod egzekucji. Powództwo o zwolnienie spod egzekucji na podstawie art. 841 należy do grupy powództw przeciwegzekucyjnych. Na podstawie powołanego przepisu osoba trzecia może w drodze powództwa żądać zwolnienia zajętego przedmiotu od egzekucji, jeżeli skierowanie do niego egzekucji narusza jej prawa (np: stanowi jej własność). Do tej pory wszystko wydaje się jasne: jeśli komornik zajął moją rzecz mam prawo żądać w drodze powództwa zwolnienia jej spod egzekucji. Dlaczego zatem o tym piszę skoro jest to jasne? Otóż prawdę mówiąc środki na rachunku bankowym nie stanowią Twojej własności…. Tak, tak: pieniądze w Twojej kieszeni, portfelu, sejfie – stanowią Twoją własność. pieniądze na rachunku bankowym nie stanowią Twojej własności a własność banku ponieważ: z chwilą wpłaty pieniędzy na rachunek bankowy tracisz ich własność na rzecz banku prowadzącego rachunek a nabywasz roszczenie, wierzytelność o zwrot takiej samej ich wartości Niby to samo a nie to samo : ) Zatem: gdyby chodziło o pieniądze które zdeponowałeś w sejfie bankowym który został zajęty przez komornika w postępowaniu egzekucyjnym to powództwo przeciwegzekucyjne o zwolnienie spod egzekucji miałoby sens i szanse powodzenia gdy chodzi o środki pieniężne które znajdują się na Twoim na rachunku bankowym, to nie stanowią one Twojej własności a własność banku a Ty masz jedynie wierzytelność do tego banku wierzytelność – zatem powództwo o zwolnienie spod egzekucji Ci nie przysługuje. jeśli pomyłkowo przelałeś środki pieniężne na zajęty w egzekucji rachunek bankowy powództwo przeciwegzekucyjne Ci nie przysługuje Sąd Najwyższy w wyroku z 18 lutego 2014 (V CK 233/03) potwierdził iż pomyłkowe polecenie przelania na rachunek bankowy środków pieniężnych nienależnych posiadaczowi rachunku, zajętych następnie w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym przeciwko posiadaczowi rachunku nie uprawnia do zwolnienia tych środków spod egzekucji (art. 841 Tak więc z prawnego punktu widzenia powództwo było niezasadne i powód powinien ponieść konsekwencje procesowe swojej pomyłki natomiast mam przekonanie, graniczące z pewnością, że tak nie będzie ……….. (koszty procesu którymi byłby obciążony powód przegrywający proces przekroczyłyby w tym przypadku wartość przedmiotu sporu, z uwagi na ilość profesjonalnie reprezentowanych pozwanych). A jakie są Twoje doświadczenia w podobnych sprawach ? Podziel się nimi 🙂 W czym mogę Ci pomóc? .