Ale nie - ona chce, bo koleżanki/kuzynki są już po, ale w sumie to do ślubu jej nie śpieszno. A już przykład z rabatami jest absurdalny. Bo faktycznie nie w każdej firmie się to opłaca. 14 marca 2019 Wiem, że dziś są inne czasy. Na kocią łapę żyliśmy przecież pięć lat przed ślubem. Może byłam naznaczona tym swoim katolickim wychowaniem, a może zwyczajnie miałam kompleksy. Nie mogłam jednak znieść, że mijają kolejne „świetne okazje”, a on dalej mi się nie oświadcza. Od jakichś 15 lat czytam Wysokie Obcasy – ten babski, mocno feministyczny dodatek do Gazety Wyborczej. Kto zna, ten wie, jak jest świetny. Gdy chcę nagrodzić siebie za jakieś sukcesy, w kiosku kupuję sobie jeszcze Wysokie Obcasy Extra – ilustrowany miesięcznik, w którym jest więcej świetnych reportaży, wywiadów i felietonów. Każdy ma jakieś swoje słabości czytelnicze – mi miękną kolana, gdy na półce widzę nowe wydanie WOE. Nie zjem, a sobie kupię. Uwielbiam dziennikarki, które tam pracują. Nie mogę wyjść z podziwu nad niesamowitymi tematami, które wciąż i wciąż wymyślają, zaskakując mnie – również dziennikarkę. I cóż to mnie ostatnio przemile zaskoczyło? Na łamach tej gazety ogłoszono świetną akcję (Żudit wreszcie mogłaby spełnić swoje marzenie i zaistnieć w ukochanym piśmie): „Zostań dziewczyną Wysokich Obcasów Extra!”. Wystarczy tylko odpowiedzieć na kilka pytań – 1. Kim byłaś pięć lat temu, kim jesteś dzisiaj? 2. Co w tym czasie dało ci życie, co zabrało, co wzięłaś sobie sama? Usiadłam, by na chwilę cofnąć się w czasie. Wnet spełnienie marzenia jakby grom strzelił. U mnie przecież „nuda”, pomyślałam. Dziewczyną Wysokich Obcasów Extra z pewnością zostanie ta, która przeszła poważną chorobę, wyrwała się z sideł toksycznego związku, walczyła o życie chorego dziecka albo rzuciła wszystko i objechała świat na traktorze. Nie taka tam szaraczka jak ja, która studiowała sobie polonistykę, 10 lat żyła w zgodzie z tym samym facetem, po drodze zostając dziennikarką i blogerką. Śmiejcie się, jeśli chcecie, ale jest coś, czego tych pięć lat temu cholernie mi brakowało. Tak. Tego wyśmiewanego przez wielu, złotego pierścionka na palcu. Z Karlosem, w totalnej zgodzie i miłości żyliśmy razem jakieś sześć lat. To jednak nikogo nie interesowało, ludzie woleli gadać swoje: „On cię nie kocha!”, „Nie myśli o tobie poważnie”, „Żyjecie w wyrachowanym związku”. Mimo że wiedziałam, jak On na mnie patrzy, mimo że potrafił rzucić wszystko, by się mną opiekować, gdy leżałam z 40-stopniową gorączką, albo wykorzystać całą swoją prawniczą wiedzę i walczyć, gdy ktoś groził mi sprawą w sądzie (pamiętacie przecież, jak pewien ksiądz chciał mnie „zniszczyć”). Wpadłam w psychozę. O ślubie marzyłam, przechodząc obok wystaw z pięknymi białymi sukniami, oglądając zdjęcia par młodych z mojej rodziny, spacerując obok zatłoczonego kościoła. Tak zawsze jest w życiu – im bardziej czegoś nie mogę mieć, tym bardziej tego pragnę. Nie mogłam więc zrozumieć – dlaczego ta krótka ceremonia to dla Niego takie tabu. Na moje pytania „kiedy my?” reagował jak poparzony. Ten temat okropnie nas dzielił. „Nie jesteśmy na to gotowi i tyle” – mówił. Czekałam, a zadra tkwiła w sercu. Kolejna (siódma już?) jednak Wigilia spędzona oddzielnie (w święta każde z nas jechało do swojej rodziny) zadecydowała. Chyba nie mógł znieść widoku mojego smutku. Kilka dni potem były oświadczyny, za parę miesięcy ślub. Wszyscy wiemy, że miłość to nie papier, ani nie pierścionek na palcu. Miałam do tego dystans, dlatego nie nastawałam, nie płakałam po kątach. Ale jako dziecko wychowane przez wierzące babcie i rodziców chodzących co niedziela do kościoła właśnie tego jednego potrzebowałam. Dziś ludzie krytykują mnie, że ślub wzięłam jedynie dla celebry i białej sukienki, po drodze wojując z nieobliczalnym księdzem. Że dałam się nawet wciągnąć w wojnę z Kościołem, by zdobyć to, czego tak bardzo chciałam. Jeśli jednak to wszystko było ceną dzisiejszego, świetnego życia mężatki – opłacało się. PS A Wy? Jak długo czekałyście na pierścionek? A może wzięłyście sprawy w swoje ręce i same się oświadczyłyście? :) fot. Pikolina kiedy się oświadczyćmałżeństwoon nie chce ślubupierścionek zaręczynowyWysokie Obcasy 1766 odpowiedzi. 158034 wyświetleń. Hfcbk. 29 minut temu. A więc zaczynam nowy temat.Niech piszą dziewczyny które zyją bez ślubu i nie maja zamiaru tego zmieniać.Mogą wpisywać sie także

Dlaczego partner przez 15 lat nie chce wziąć ślubu, mimo że wychowujemy 11-letnie dziecko? Odpowiedź psychologa Pani Agnieszko, rozumiem, że zależy Pani na zawarciu małżeństwa. Nie wiem czy rozmawiała Pani z partnerem na ten temat i jakie są Państwa wzajemne argumenty. Wiele par decyduje się na dzielenie razem życia bez ślubu. Być może, małżeństwo w odczuciu Pani partnera, to zobowiązanie. Pojawia się strach, a jeśli coś nie wyjdzie? Kiedy partner nie chce ślubu – co może być przyczyną? Dlaczego partner nie chce sformalizować związku? Jedną z przyczyn może być odpowiedzialność. Po założeniu rodziny mężczyzna czuje, że na nim spoczywa odpowiedzialność za żonę i przyszłe dzieci. Odpowiedzialność wiąże się też z utrzymaniem rodziny. Jeżeli mężczyzna nie ma stałego lub jego zdaniem wystarczającego dochodu, boi się, że nie sprosta nowej roli. Zdarza się też, że mężczyzna nie chce ślubu, gdyż obawia się, że żona i dzieci zabiorą mu czas, który on mógłby przeznaczyć na rozwój swojej kariery czy na czas spędzony z przyjaciółmi. Mężczyźni, którzy byli już wcześniej żonaci i doświadczyli rozwodu, a być może i podziału majątku nie chcą ponownie przez to przechodzić. Małżeństwo to dla nich trudne przeżycie i nie mają z nim związanych pozytywnych wspomnień. Napisała Pani, że wspólnie wychowujecie dziecko. Czy to ono jest dla Pani powodem chęci sformalizowania związku? Proszę przemyśleć dlaczego po tylu wspólnych latach zależy Pani na małżeństwie? Czego Pani potrzebuje i czego się Pani obawia? Szczera rozmowa o swoich potrzebach Jeśli mogę coś zasugerować, to warto ze sobą porozmawiać. Szczere powiedzenie o swoich potrzebach i obawach pomoże Państwu zrozumieć siebie nawzajem. Moim zdaniem, zamiast posługiwać się aluzjami, lepiej powiedzieć wprost. Tylko uczciwa rozmowa pomoże Państwu podjąć wspólną decyzję. Być może Pani partner ma ważny powód, aby odwlekać decyzję o ślubie. Jeśli trudno Państwu otworzyć się przed sobą i odkryć swoje potrzeby lub obawy, warto rozważyć wspólną sesję z terapeutą par. Natomiast nie doradzam naciskania na partnera w sprawie podjęcia decyzji o zaręczynach i o ewentualnym zawarciu związku małżeńskiego. Powinna to być przemyślana i rozsądna decyzja. Naciski z Pani strony mogą przynieść odwrotny skutek. Pani partner może poczuć się osaczony i może nie chcieć w ogóle kontynuować związku, a przecież ofiarowaliście sobie Państwo 15 lat życia i jesteście rodzicami. Myślę, że najwyższy czas na bardzo poważną rozmowę dotyczącą planów na przyszłość Pani i partnera i na wspólne odpowiedzenie sobie na pytanie – co dalej? Pozdrawiam i życzę Państwu powodzenia. to poradnia psychologiczna, której misją jest pomoc rodzinom w pokonywaniu kryzysów, ze szczególnym uwzględnieniem pracy z parami i małżeństwami, które znajdują się w sytuacji około rozwodowej. nie mediuje rozwodów, zawsze walczymy o uratowanie związku i rodziny.

A ja bym z nim jeszcze raz porozmawiała,bo widać problem nadal jest.Niech się określi,czy chce tego ślubu ale kiedyś tam może w przyszłości,czy jednak nie chce w ogóle (papier wbrew pozorom wiele zmienia),czy nie chce jeszcze teraz,bo finanse,bo praca bo coś innego.

#241 Napisano 20 listopad 2008 - 08:38 Facet dojrzewa do tej decyzji.. To trwa dluzej niz u nas. Bo czuje sie odpowiedzialny za swoja przyszla rodzine i wie ze na nim bedzie spoczywal obowiazek dbania a o nia. Nikt nie chce szybko brac tego na swoje barki.. To tak samo jak kobieta ktora mimo iz czuje instynkt maciezynski boi sie ze sobie z tym nie poradzi..U faceta dochodzi nie tylko dojrzalosc emocjonalna do malzenstwa(co zwykle im dlugo i opornie idzie) ale tez finansowa..bardzo mądre słowa. Utarło się, że do facet jest głową rodziny, na niego spada największa odpowiedzialność za byt rodziny po ślubie. To on musi się martwić żeby było co jeść, żeby było gdzie mieszkać, żeby rodzina godnie żyła. Co jak wiadomo w obliczu kryzysu finansowego, który nas dosięgnął nie jest łatwą sprawą. I czasami wymaga dużo czasu, żeby dojść do odpowiedniego poziomu materialnego. Nie sztuka wziąść ślub i mieszkać z rodzicami...Ja mimo że mam w miarę niezłą pracę i swoje mieszkanie, nie zdecydowałbym się na ślub. Dlaczego? Dlatego że umiem liczyć. I wiem, że nie dałbym rady sam( jeżeli żona byłaby w ciąży czy wychowywałaby dziecko) spłacać kredytu i utrzymywać 3-ech osób. Takie czasy nastały i niestety musicie się z tym pogodzić. "Nie ma kobiet nie do zdobycia, są jedynie mężczyźni do dupy." Andrzej Klawitter Do góry #242 Mirabelka__22 Napisano 20 listopad 2008 - 18:08 bardzo mądre słowa. Sama zrozumialam to dopiero jak mi P powiedzial czemu tak broni sie przed pierscionkeim, wiec puki co musze czekac Do góry #243 Roxi Roxi Użytkownik 3496 postów Wzrost:175 Włosy:ombre Partner:A :) Nastrój:Zadowolona Odznaczenia: Odznaczenia użytkownika Napisano 21 listopad 2008 - 10:22 lowca_motyli, nawet nigdy nie patrzyłąm na to z tej strony Do góry #244 mloda mloda Użytkownik 7695 postów Nastrój:Brak Odznaczenia: Odznaczenia użytkownika Napisano 27 listopad 2008 - 15:42 a moj chce slubu to ja go nie chce jest mi dobrze tak jak jest nie czuje potrzeby zmiany tego Do góry #245 marce-linka Napisano 22 marzec 2009 - 14:27 sobie siedze no łóżku i rycze i sie zastanawiam co jest nie Wam od ze sobą od prawie 6 roku temu zaręczyliśmy sie(we wigilie)Od tej pory o ślubie ani widu ani roku po zręczynach jeżdziliśmy oglądać już zanleźliśmy ta wymarzoną mój narzeczony powiedział że to bez sensu bo nie mamy kasy na wesele a o nie bedzie prosił o nie kredycie nawet niechciał mu powiedziałam ze nie musimy mieć wesela możemy wziąć ślub sie na to i właśnie na tym sie niechce na temat ślubu z rodzicami zebym dała mu czas na to a on bedzie działał(działa już tak pól roku i nic).Nie wspomne o pytaniach od całej rodziny pt,,po co sie zareczaliscie jak slubu nie bierzecie??'' Mieszkamy razem od ponad 3 lat w domu który dostałam w spadku po babci,a od drugiej babci dostałam pieniadze na remont tego domu (wiec dlatego nie mam na wesele) Jego rodzice kupili nam sprzety AGD i najlepsze jest to ze on chce mieć ja głupia sie na to zgodziłam,więc uparcie próbujemy(co na razie nie wychodzi) Zareczalismy sie w obecności jego rodziców i całej rodziny i nawet jego mama pojechała z nim wybierać pierścionek i dala mu na połowe mamy mam 26 lat on ktoś mi podpowie o co do diabła chodzi????? Do góry #246 Alisekai Napisano 22 marzec 2009 - 14:33 marce-linka, wydaje mi się, że każdy facet ma tak, że na początku rozmawia o ślubie i o wszystkim, a jak już dojdzie do zaręczyn to jego zapał się studzi. Nie wiem, co z nim jest. A powiedz mi, czy naciskałaś jakoś na sprawę zaręczyn? Pytałaś się co chwila kiedy Ci się oświadczy? Do góry #247 WweronikaA Napisano 22 marzec 2009 - 14:33 O co chodzi to ja nie wiem... Ale najlepiej byloby porozmawiac o slubie. Zapytac czy on wogole tego chce i powiedziec ze Ci to nie pasuje (taka dretwa cisza w zwiazku ze slubem) A moze on na prawde nie chce brac kredytu pozyczki tylko za swoje pieniadze wyprawic wesele? moze chce zarobic? Do góry #248 marce-linka Napisano 22 marzec 2009 - 14:43 Ja na zaręczyny nie tylko mi łza poleciała gdy jego kolega powiedział ze sie oswiadczył swojej dziewczynie (a znali sie moze rok a my już bylismy ze soba ponad 3 lata-tak jakos mi sie przykro zrobiło) i on to zobaczył i sie zaczeła rozmowa i to było na tyle w temacie co uskładania pieniedzy na wesele to nie ma szans bo od zarabia 1500 i ja swój dom i sami go jak ju z pisałam ze mnie wystarczy slub cywilny jemu tez to czemu sie wykręca teraz od tego!!?? Do góry #249 Alisekai Napisano 22 marzec 2009 - 14:46 Acha... No to bardzo dziwne... Myślałam, że się wystraszył i oświadczył się z musu. To zmienia postać rzeczy. Wiesz co... Wydaje mi się, że jemu przestało zależeć i zastanawia się, czy to dalej ma sens. W przeciwnym razie wziąłby ten cywilny. Chociaż kościelny też nie musi być wielkim wydatkiem - zamiast wesela można zrobić przecież uroczystą kolację na którą zaprosi się tylko najbliższych. Do góry #250 WweronikaA Napisano 22 marzec 2009 - 14:48 no to faktycznie ze dziwne:/ ja bym na Twoim miejscy na powaznie z nim pogadala bo cos jest kochana nie halo;/ Do góry #251 Alisekai Napisano 22 marzec 2009 - 14:57 marce-linka, przede wszystkim nie starajcie się na razie o dzidzi, bo jeśli widzisz jakąś niepewność z jego strony to nie ryzykuj. Możesz zostać sama, a wtedy wychować dziecko jest bardzo ciężko. Swoją decyzję możesz uargumentować tym, że jednak jeszcze nie jesteś gotowa na macierzyństwo. Za kilka tygodni porusz temat ślubu i zobacz, co Ci powie. Do góry #252 Roxi Roxi Użytkownik 3496 postów Wzrost:175 Włosy:ombre Partner:A :) Nastrój:Zadowolona Odznaczenia: Odznaczenia użytkownika Napisano 22 marzec 2009 - 15:00 dziewczyny czemu macie takie parcie na ślub??? o co z ym wszytkim chodzi??!! Do góry #253 marce-linka Napisano 22 marzec 2009 - 15:11 To nie jest jak facet sie oświadcza a potem mówi że chce mieć dziecko to chyba nie ta gdzies sie po drodze poprostu sobie nie wyobrażam siedzieć ,,na kocią lape".Przecież slub to nie jest cos osoby którym slub nie jest potrzebny,ja ta osoba nie jestem,czy to cos złego? Nie byłoby tematu slubu gdyby sie nie po to facet prosi kobiete o reke zeby wziąc slub.,,Czy zostaniesz moja zona?'' odpowiedziałam tak ,wiec to do czegos zobowiązuje..przynajmniej tak mi sie sie rozmyslil to poprostu chciałabym zeby mnie nie okłamywał i mi to z nim rozmawiam to sie zaraz obraza i koniec tematu,ale mówi ze mnie kocha i chce wziac niedorzeczne.... Do góry #254 Alisekai Napisano 22 marzec 2009 - 15:18 marce-linka, rozumiem Twoje oburzenie. Sama jestem zwolenniczką modelu zaręczyny -> ślub -> dziecko i nie wyobrażam sobie innej kolejności. Same zaręczyny są przecież deklaracją, którą facet składa, gdy dojrzeje do założenia rodziny. Prosząc o rękę facet powinien być gotowy do wzięcia ślubu choćby i jutro. Do góry #255 calineczka Napisano 22 marzec 2009 - 15:18 d [ Komentarz dodany przez: Donn: 2009-03-22, 17:45 ]dzięki calineczko za podpowiedz temacik scalony Do góry #256 marce-linka Napisano 23 marzec 2009 - 08:14 Wiecie co,tak sobie przepłakałam całą noc i przemyślałam to wszystko i doszlam do wniosku że oddam mu sie dzieje wola Boża...To przykre ale nie mam już siły z nim rozmawiać,bo tak na prawde to ja mówie a on tylko słucha i słowa z siebie nie wydobywa. Do góry #257 WweronikaA Napisano 23 marzec 2009 - 08:18 marce-linka, hmm nie wiem ryzykowne to troche mozesz go urazic ale jesli tylko w ten sposob dotrze to do niego to proboj:)Trzymam kciuki zeby wyszlo dobrze:) Do góry #258 angik1683 Napisano 23 marzec 2009 - 09:57 marce-linka, a moze tak spokojnie z nim porozmawiaj i sie go poprostu zapytaj jak to dalej miedzy wami razem,planujecie dziecko wiec chyba masz prawo wiedziec jakie jest obecnie jego zdanie na temat nie mowi,ze macie slub brac za tydzien czy dwa,ale jesli ty wolalbys zaczac starania o dziecko po slubie to nie rozumiem czemu przystajesz na jego propozycje juz teraz,skoro to sprzeczne z twoimi pogladami?Zapytaj go wprost o ten slub,przeciez nie jestescie para nastolatkow ktora zaczyna zwiazek i takie zapytanie moim zdaniem nie jest napieraniem na faceta skoro wczesniej on sam o slubie mowil. ZAPRASZAMY WSZYSTKIE MAMY...i nie tylko -> Do góry #259 lily lily Użytkownik 690 postów Gadu Gadu:9176582 Odznaczenia: Odznaczenia użytkownika Napisano 23 marzec 2009 - 20:26 Wiecie co,tak sobie przepłakałam całą noc i przemyślałam to wszystko i doszlam do wniosku że oddam mu chciałam Tobie to podsunąć...wiem, że to radykalne,ale chyba jedyne możliwe wyjście, skoro takie "zawieszenie" Ciebie czekałam 12 lat!! żeby facet sie w końcu zdecydował na jakis krok, w końcu powiedziałam koniec i kazałam mu sie wynosić. Wtedy przyleciał z pierscionkiem, jak mu się d.... palila. Tyle, że ja juz go nie chcialam. Nie czekaj tak długo, wyjaśnij zdecydowanie o co do chłopaka - poprostu jest mu tak wygodnie i zawsze znajduje jakis argument przeciw i zawsze jest nie w czas, ale obiecuje, ze wszystko będzie lilian Do góry #260 Myfka87 Napisano 24 marzec 2009 - 12:00 nie jestem w takim razie sama...mi chłopak oświadczył się ponad rok temu chociaż nie naciskałam aby to zrobił ani nic w tym stylu...tyle, że byłam w ciąży, jednak od początku powtarzałam mu, że nie chcę nigdy aby oświadczył mi się tylko dlatego,że będziemy mieli razem dziecko, a on zapewniał mnie, że nawet jeśli nie byłabym w ciąży to i tak by to zrobił tylko trzy miesiące później, ponieważ chciał oświadczyć mi się w maju (zrobił to w lutym). Pierw powtarzał, że nie chce ślubu cywilnego bo to tylko papierek tylko chce kościelny...później doszedł do wniosku, że nie ma sensu wszystkiego załatwiać na szybko zanim urodzę tylko weźmiemy ślub cywilny na świeta Wielkanocne a jak urodzę to weźmiemy ślub kościelny....i na tym temat się skończył ślubu cywilnego nie wzieliśmy, nasz synek ma pół roczku, mieszkamy razem ale żadnego ślubu nie wzieliśmy i M nic na ten temat nie mówi pierścionka zaręczynowego nie noszę o co się złości, ja mu tłumaczę, że będę go nosiła gdy oświadczy mi się szczerze a nie z poczucia obowiązku i tak się ciągle zastanawiam czy kiedykolwiek się ze mną ożeni może się rozmyślił... Do góry

Bo wydaje mi się, że fakt nie oświadczenia się i braku sprecyzowanych planów co do ślubu, to najmniejszy problem cytuj. napisał/a: KokosowaNutka 2013-10-21 11:24. Wy najpierw popracujcie nad zwiazkiem, komunikacja i wzajemnym szacunkiem wobec siebie a potem zajmijcie sie rozmowami o slubie. edit.

Dołączył: 2013-10-27 Miasto: Kielce Liczba postów: 63 27 października 2013, 14:44 Witam, mieszkam razem z facetem już prawie rok. Owszem jest Nam dobrze ze sobą, układa Nam się, jest dobrze ale....jednak czegoś brakuje. Gdy wspominam czasami (a muszę przyznać, ze robię to dosyć rzadko) o ślubie i o dzieciach to po prostu szkoda słów :-( Jednym słowem uzyskuję od Niego dosyć wymijającą odpowiedź typu: "jestem jeszcze za młody" lub "na to mamy jeszcze czas". rubinald 27 października 2013, 17:53 ON nie stawia sprawy kategorycznie, ale też nie jest zachwycony takim rozwiązaniem. Więc sprawa wygląda jak zaznaczę Wam tutaj, że wynajmujemy mieszkanie i oboje pracujemy. Więc jednak coś musi być nie tak i w czymś musi być rzecz...... ale konkretnie czego sie obawia ze co ....? _morena 27 października 2013, 17:54 Ania842013 napisał(a):ON nie stawia sprawy kategorycznie, ale też nie jest zachwycony takim rozwiązaniem. Więc sprawa wygląda jak zaznaczę Wam tutaj, że wynajmujemy mieszkanie i oboje pracujemy. Więc jednak coś musi być nie tak i w czymś musi być rzecz......no napewno się dowiesz w swoim czasie w czym, oby nie za późno.. Salemka 27 października 2013, 17:54 Pogadaj z nim. Tak szczerze. Przedstaw swój punkt widzenia i swoje racje. Wysłuchaj sobie jakąś taką graniczną datę, do której on musi się zdecydować, bo tak to może trwać w za pół roku i trzymajcie się tego. elewinkaa 27 października 2013, 17:58 _morena napisał(a):elewinkaa napisał(a):Salemka napisał(a):elewinkaa napisał(a):rozeta999 napisał(a):co to oznacza? to, że nie chce ozenic sie z Tobą - i nic wiecej. za 8 lat tez nie bedzie chciał, bo jest mu wygodnie, a dla 40 letniej kobiecie ciezko bedzie miec nowego faceta. mam kolezanke ktora jest w podobnej sytuacji....brak meza, brak dzieci a z kazdym rokiem bedzie gorzej a czy przez to jest gorsza, jest 'pół" kobieta ? czasem odnoszę wrazenie że wmawia sie nam ze jesli nie bedziemy mieli meza dzieci to bedziemy nieszczesliwe , niespełnione i wgl takie jakies wybrakowane Oczywiście, że tak być nie musi, jednak większość kobiet chce mieć męża i dzieci i dla nich to może być osobisty ktoś woli skupiać się na samorozwoju i karierze, podróżować - być totalnie wolnym i niezależnym to super!!! Szanuje takie wybory kobiet jak najbardziej :) i życzę im żeby były szczęśliwe i żeby im nikt nie gderał za uchem, że się 'marnują'. ale nie zaprzeczysz ze jak sie słyszy ze jak jakas kobita ma 40 dychy i nie ma faceta, dziecka to tak jakos litościwie sie na nia patrzy ze biedactwo , sama mam 30 dychy i mam dosc powoli słuchania to kiedy Ty, kiedy bawimy sie na weselu , albo co lepsze znajome no tak jak sie na studiach juz nikogo nie poznało to był ostati dzwonek teraz to wiesz po ptokach , rynce i cycki opadajano ja np. się dziwię (może nie podchodzę i nie lituję się ale zastanawiam się "czemu?") w takiej sytuacji no i co z tego? Taka tradycja jest, że ludzie łączą się w pary i nie uwierzę, że ta kobieta czy Ty nie chcesz mieć męża... też mam prawie 3dychy i też mnie tak zagadaują ale nie bulwersuje mnie to... prawda ludzie łączą sie w pary ale czy ja koniecznie musze brac slub ?! lifted 27 października 2013, 18:00 moim zdaniem trochę krótko mieszkacie ze sobą. może daj mu jeszcze czas _morena 27 października 2013, 18:00 elewinkaa napisał(a):_morena napisał(a):elewinkaa napisał(a):Salemka napisał(a):elewinkaa napisał(a):rozeta999 napisał(a):co to oznacza? to, że nie chce ozenic sie z Tobą - i nic wiecej. za 8 lat tez nie bedzie chciał, bo jest mu wygodnie, a dla 40 letniej kobiecie ciezko bedzie miec nowego faceta. mam kolezanke ktora jest w podobnej sytuacji....brak meza, brak dzieci a z kazdym rokiem bedzie gorzej a czy przez to jest gorsza, jest 'pół" kobieta ? czasem odnoszę wrazenie że wmawia sie nam ze jesli nie bedziemy mieli meza dzieci to bedziemy nieszczesliwe , niespełnione i wgl takie jakies wybrakowane Oczywiście, że tak być nie musi, jednak większość kobiet chce mieć męża i dzieci i dla nich to może być osobisty ktoś woli skupiać się na samorozwoju i karierze, podróżować - być totalnie wolnym i niezależnym to super!!! Szanuje takie wybory kobiet jak najbardziej :) i życzę im żeby były szczęśliwe i żeby im nikt nie gderał za uchem, że się 'marnują'. ale nie zaprzeczysz ze jak sie słyszy ze jak jakas kobita ma 40 dychy i nie ma faceta, dziecka to tak jakos litościwie sie na nia patrzy ze biedactwo , sama mam 30 dychy i mam dosc powoli słuchania to kiedy Ty, kiedy bawimy sie na weselu , albo co lepsze znajome no tak jak sie na studiach juz nikogo nie poznało to był ostati dzwonek teraz to wiesz po ptokach , rynce i cycki opadajano ja np. się dziwię (może nie podchodzę i nie lituję się ale zastanawiam się "czemu?") w takiej sytuacji no i co z tego? Taka tradycja jest, że ludzie łączą się w pary i nie uwierzę, że ta kobieta czy Ty nie chcesz mieć męża... też mam prawie 3dychy i też mnie tak zagadaują ale nie bulwersuje mnie to... prawda ludzie łączą sie w pary ale czy ja koniecznie musze brac slub ?! no to juz zależy od Twojej wiary, chodziło mi o to, że "w tym wieku" ktoś jest samotny Dołączył: 2009-05-18 Miasto: Rajskie Wyspy Liczba postów: 86174 27 października 2013, 18:02 Ja rozumiem chęci bycia razem czy głęboką miłość, ale dla mnie rok to jest naprawdę bardzo krótki okres czasu jak na takie decyzje. A to, że para nie chce brać ślubu po roku nie oznacza, że nie chcą się pobrać czy że są siebie mniej pewni czy się mniej kochają. Po prostu może z przezorności. Przez rok u niektórych wydarzy się wiele sytuacji, które scementują związek, a w niektórych przypadkach nie wydarzy się nic. I potem takie pary biorą ślub, pierwszy kryzys i rozwód po kilku miesiącach... I jasne, że tak może stać się i po 20 latach ślubu a nie po kilku miesiącach, ale jednak staż robi swoje, choćby jeśli mowa o walce o związek. elewinkaa 27 października 2013, 18:03 _morena napisał(a):elewinkaa napisał(a):_morena napisał(a):elewinkaa napisał(a):Salemka napisał(a):elewinkaa napisał(a):rozeta999 napisał(a):co to oznacza? to, że nie chce ozenic sie z Tobą - i nic wiecej. za 8 lat tez nie bedzie chciał, bo jest mu wygodnie, a dla 40 letniej kobiecie ciezko bedzie miec nowego faceta. mam kolezanke ktora jest w podobnej sytuacji....brak meza, brak dzieci a z kazdym rokiem bedzie gorzej a czy przez to jest gorsza, jest 'pół" kobieta ? czasem odnoszę wrazenie że wmawia sie nam ze jesli nie bedziemy mieli meza dzieci to bedziemy nieszczesliwe , niespełnione i wgl takie jakies wybrakowane Oczywiście, że tak być nie musi, jednak większość kobiet chce mieć męża i dzieci i dla nich to może być osobisty ktoś woli skupiać się na samorozwoju i karierze, podróżować - być totalnie wolnym i niezależnym to super!!! Szanuje takie wybory kobiet jak najbardziej :) i życzę im żeby były szczęśliwe i żeby im nikt nie gderał za uchem, że się 'marnują'. ale nie zaprzeczysz ze jak sie słyszy ze jak jakas kobita ma 40 dychy i nie ma faceta, dziecka to tak jakos litościwie sie na nia patrzy ze biedactwo , sama mam 30 dychy i mam dosc powoli słuchania to kiedy Ty, kiedy bawimy sie na weselu , albo co lepsze znajome no tak jak sie na studiach juz nikogo nie poznało to był ostati dzwonek teraz to wiesz po ptokach , rynce i cycki opadajano ja np. się dziwię (może nie podchodzę i nie lituję się ale zastanawiam się "czemu?") w takiej sytuacji no i co z tego? Taka tradycja jest, że ludzie łączą się w pary i nie uwierzę, że ta kobieta czy Ty nie chcesz mieć męża... też mam prawie 3dychy i też mnie tak zagadaują ale nie bulwersuje mnie to... prawda ludzie łączą sie w pary ale czy ja koniecznie musze brac slub ?! no to juz zależy od Twojej wiary, chodziło mi o to, że "w tym wieku" ktoś jest samotny slub mozna wziąć tez cywilny , samotnym w zwiazku/małżenstwie tez mozna byc _morena 27 października 2013, 18:03 elewinkaa napisał(a):_morena napisał(a):elewinkaa napisał(a):_morena napisał(a):elewinkaa napisał(a):Salemka napisał(a):elewinkaa napisał(a):rozeta999 napisał(a):co to oznacza? to, że nie chce ozenic sie z Tobą - i nic wiecej. za 8 lat tez nie bedzie chciał, bo jest mu wygodnie, a dla 40 letniej kobiecie ciezko bedzie miec nowego faceta. mam kolezanke ktora jest w podobnej sytuacji....brak meza, brak dzieci a z kazdym rokiem bedzie gorzej a czy przez to jest gorsza, jest 'pół" kobieta ? czasem odnoszę wrazenie że wmawia sie nam ze jesli nie bedziemy mieli meza dzieci to bedziemy nieszczesliwe , niespełnione i wgl takie jakies wybrakowane Oczywiście, że tak być nie musi, jednak większość kobiet chce mieć męża i dzieci i dla nich to może być osobisty ktoś woli skupiać się na samorozwoju i karierze, podróżować - być totalnie wolnym i niezależnym to super!!! Szanuje takie wybory kobiet jak najbardziej :) i życzę im żeby były szczęśliwe i żeby im nikt nie gderał za uchem, że się 'marnują'. ale nie zaprzeczysz ze jak sie słyszy ze jak jakas kobita ma 40 dychy i nie ma faceta, dziecka to tak jakos litościwie sie na nia patrzy ze biedactwo , sama mam 30 dychy i mam dosc powoli słuchania to kiedy Ty, kiedy bawimy sie na weselu , albo co lepsze znajome no tak jak sie na studiach juz nikogo nie poznało to był ostati dzwonek teraz to wiesz po ptokach , rynce i cycki opadajano ja np. się dziwię (może nie podchodzę i nie lituję się ale zastanawiam się "czemu?") w takiej sytuacji no i co z tego? Taka tradycja jest, że ludzie łączą się w pary i nie uwierzę, że ta kobieta czy Ty nie chcesz mieć męża... też mam prawie 3dychy i też mnie tak zagadaują ale nie bulwersuje mnie to... prawda ludzie łączą sie w pary ale czy ja koniecznie musze brac slub ?! no to juz zależy od Twojej wiary, chodziło mi o to, że "w tym wieku" ktoś jest samotny slub mozna wziąć tez cywilny , samotnym w zwiazku/małżenstwie tez mozna bycno ale wiesz o co mi chodzi mam nadzieję elewinkaa 27 października 2013, 18:04 _morena napisał(a):elewinkaa napisał(a):_morena napisał(a):elewinkaa napisał(a):_morena napisał(a):elewinkaa napisał(a):Salemka napisał(a):elewinkaa napisał(a):rozeta999 napisał(a):co to oznacza? to, że nie chce ozenic sie z Tobą - i nic wiecej. za 8 lat tez nie bedzie chciał, bo jest mu wygodnie, a dla 40 letniej kobiecie ciezko bedzie miec nowego faceta. mam kolezanke ktora jest w podobnej sytuacji....brak meza, brak dzieci a z kazdym rokiem bedzie gorzej a czy przez to jest gorsza, jest 'pół" kobieta ? czasem odnoszę wrazenie że wmawia sie nam ze jesli nie bedziemy mieli meza dzieci to bedziemy nieszczesliwe , niespełnione i wgl takie jakies wybrakowane Oczywiście, że tak być nie musi, jednak większość kobiet chce mieć męża i dzieci i dla nich to może być osobisty ktoś woli skupiać się na samorozwoju i karierze, podróżować - być totalnie wolnym i niezależnym to super!!! Szanuje takie wybory kobiet jak najbardziej :) i życzę im żeby były szczęśliwe i żeby im nikt nie gderał za uchem, że się 'marnują'. ale nie zaprzeczysz ze jak sie słyszy ze jak jakas kobita ma 40 dychy i nie ma faceta, dziecka to tak jakos litościwie sie na nia patrzy ze biedactwo , sama mam 30 dychy i mam dosc powoli słuchania to kiedy Ty, kiedy bawimy sie na weselu , albo co lepsze znajome no tak jak sie na studiach juz nikogo nie poznało to był ostati dzwonek teraz to wiesz po ptokach , rynce i cycki opadajano ja np. się dziwię (może nie podchodzę i nie lituję się ale zastanawiam się "czemu?") w takiej sytuacji no i co z tego? Taka tradycja jest, że ludzie łączą się w pary i nie uwierzę, że ta kobieta czy Ty nie chcesz mieć męża... też mam prawie 3dychy i też mnie tak zagadaują ale nie bulwersuje mnie to... prawda ludzie łączą sie w pary ale czy ja koniecznie musze brac slub ?! no to juz zależy od Twojej wiary, chodziło mi o to, że "w tym wieku" ktoś jest samotny slub mozna wziąć tez cywilny , samotnym w zwiazku/małżenstwie tez mozna bycno ale wiesz o co mi chodzi mam nadzieję nie Nie mam córki a dwóch synów . I gdyby któryś z nich zdecydował sie na zamieszkanie z kobietą bez ślubu a później byłaby z tego ciąża , płacze i lamenty nie przyjęłabym ich pod dach

Strony 1 Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź 1 2020-08-05 09:52:02 Melancholia26 Niewinne początki Nieaktywny Zarejestrowany: 2020-08-05 Posty: 7 Temat: On nie chce ślubu porozmawiać z Wami o trudnej dla mnie sytuacji. Od kilku dni się z tym gryze i tak naprawdę nie mam z kim o tym porozmawiać. Jestem w związku od 7 lat. Na początku wszystko było super później był kryzys bo dowiedziałam się że On chce iść do zakonu. Rozstaliśmy po kilku dniach przyjechał przepraszał powiedział że zakon to jednak nie jego droga i chce być ze mną. Minęło kilka lat wszystko było super. Potem on stopniowo zaczął się odsuwać od wiary i poszedł w kierunku buddyzmu. Nienprzeszkadzalo mi to nigdy nie byłam jakaś fanatyczką jestem zdania że każdy ma prawo wierzyć w to co chce. Ustalilismy że ślub weźmie jako ateista A dzieci w przyszłości będą ochrzczone i tak dalej. Zaszlam w ciążę wzięliśmy ślub cywilny tylko my i świadkowie . Minął rok A on mi oświadcza że slubu nie będzie bo on nie będzie wspierał księży pedofili . Siedzi w Internecie czyta przegląda różne strony. Nie wiem co robić on twierdzi że mamy ślub cywilny jest super i mu to wystarczy. I tu jest słowo klucz " MU " to wystarczy ale ja nie czuje się żoną. Nie wiem co robić 2 Odpowiedź przez Wielokropek 2020-08-05 09:55:52 Wielokropek 100% Netkobieta Nieaktywny Zarejestrowany: 2011-03-01 Posty: 26,033 Odp: On nie chce ślubu kościelnego "Poczuć się" żoną, bo nią jesteś od kiedy stworzyliście związek. Do bycia żoną żadne papiery nie są potrzebne. Jeśli ktoś chce, znajdzie ktoś nie chce, znajdzie powód."Sztuka życia polega na tym, by dostrzec swoje ograniczenia i słabości." Robert Rutkowski 3 Odpowiedź przez Melancholia26 2020-08-05 10:00:46 Melancholia26 Niewinne początki Nieaktywny Zarejestrowany: 2020-08-05 Posty: 7 Odp: On nie chce ślubu kościelnegoNiby tak mysle że mogła bym z tego zrezygnować ale pojawiają się też inne kwestie. Nie będzie uczestniczył w pierwszej komunii naszego syna. W domu nie może wisieć krzyż ale obraz z buddą już tak. Moja wiara jest jak wirus itp. Zdaje sobie sprawę tego że wiele słów padło w kłótni i złości. Ale nie potrafimy o tym rozmawiać on się zaparł o koniec 4 Odpowiedź przez sylwia12356 2020-08-05 10:02:26 sylwia12356 Na razie czysta sympatia Nieaktywny Zarejestrowany: 2019-11-04 Posty: 26 Odp: On nie chce ślubu kościelnegoWitajMogę Ci tylko naoisać tyle że może warto z nim porozmawiać że tobie jest zle z tym ze nie macie ślubu kościelnego.. Skoro jesteś dla niego ważna i Cię kocha to powinien brać po uwagę też twoje zdanie i to jak ty się z tym czujesz... A po drugie (to tylko moje zdanie proszę na mnie nie krzyczeć )jeżeli się kochacie dogadujecie i jesteście szczęśliwi to po co wam śłub koscielny to tylko papierek i on wcale nie wpłynie na to że po ślubie bedziecie bardziej szczęśliwi i bardziej się kochali..... 5 Odpowiedź przez 2020-08-05 10:38:55 Przyjaciółka Forum Nieaktywny Zarejestrowany: 2019-08-10 Posty: 2,874 Wiek: 29 Odp: On nie chce ślubu kościelnego Wielokropek napisał/a:"Poczuć się" żoną, bo nią jesteś od kiedy stworzyliście związek. Do bycia żoną żadne papiery nie są jej potrzebny jest slub koscielny. To jej potrzeba i ma do niej prawo. Niestety, autorko, ale raczej watpie, ze do tego slubu dojdzie. On ma bardzo silne poglady na ten temat i nie wiadomo czy one sie zmienia. On musialby sam zmienic zdanie. Wspolczuje Ci, ale niestety taka jest Twoja sytuacja. Musialabys, albo zmienic relacje, albo sie pogodzic z tym. 'To go back, you must go through yourself, and that way no man can show another.' 6 Odpowiedź przez Melancholia26 2020-08-05 10:40:36 Melancholia26 Niewinne początki Nieaktywny Zarejestrowany: 2020-08-05 Posty: 7 Odp: On nie chce ślubu kościelnegoMacie rację. Dlatego mam taki mętlik w głowie . Jedna strona jest tego samego zdania co wy ale druga też ma swoje racje bo dlaczego to ja muszę z wszystkiego rezygnować? W zwiazku powinno chodzić się ma kompromis. Nie będę ukrywać że jest też nacisk że strony rodziny w szczególności jego strony nie raz musiałam się tłumaczyć ze jestem wierzaca i to nie ja odciagnełam co od wiary 7 Odpowiedź przez 2020-08-05 10:42:15 Przyjaciółka Forum Nieaktywny Zarejestrowany: 2019-08-10 Posty: 2,874 Wiek: 29 Odp: On nie chce ślubu kościelnego Melancholia26 napisał/a:Macie rację. Dlatego mam taki mętlik w głowie . Jedna strona jest tego samego zdania co wy ale druga też ma swoje racje bo dlaczego to ja muszę z wszystkiego rezygnować? W zwiazku powinno chodzić się ma kompromis. Nie będę ukrywać że jest też nacisk że strony rodziny w szczególności jego strony nie raz musiałam się tłumaczyć ze jestem wierzaca i to nie ja odciagnełam co od wiaryNie musisz rezygnowac, tylko zwyczajnie nie masz innego wyjscia jezeli chcesz byc w tym zwiazku. 'To go back, you must go through yourself, and that way no man can show another.' 8 Odpowiedź przez Melancholia26 2020-08-05 10:44:08 Melancholia26 Niewinne początki Nieaktywny Zarejestrowany: 2020-08-05 Posty: 7 Odp: On nie chce ślubu kościelnegoChce być ale też boli mnie to że on nie liczy się z tym czego ja chce. Chociaż przez te wszystkie lata ślub kościelny był dla nas czymś oczywistym 9 Odpowiedź przez 2020-08-05 10:52:27 Przyjaciółka Forum Nieaktywny Zarejestrowany: 2019-08-10 Posty: 2,874 Wiek: 29 Odp: On nie chce ślubu kościelnego Melancholia26 napisał/a:Chce być ale też boli mnie to że on nie liczy się z tym czego ja chce. Chociaż przez te wszystkie lata ślub kościelny był dla nas czymś oczywistymNie dziwie sie, ze Cie boli. Jednak rzeczywistosc nadal pozostaje taka, ze go nie zmusisz. 'To go back, you must go through yourself, and that way no man can show another.' 10 Odpowiedź przez Misinx 2020-08-05 10:58:40 Misinx Net-facet Nieaktywny Zarejestrowany: 2018-10-24 Posty: 5,250 Wiek: 50 Odp: On nie chce ślubu kościelnego Melancholia26 napisał/a:Chce być ale też boli mnie to że on nie liczy się z tym czego ja chce. Chociaż przez te wszystkie lata ślub kościelny był dla nas czymś oczywistymW takich kwestiach jest ciężko o kompromis. Ktoś musi ustąpić. Ciebie boli, że on nie liczy się z tym czego Ty chcesz, a on może powiedzieć dokładnie tak samo, jeśli dalej będziesz mocno przeć do ślubu kościelnego. A poglądy się ludziom zmieniają. Kiedyś też chodziłem do kościoła, a teraz też nie wziąłem ślubu kościelnego i nikt mnie do niego nie namówi. Zgniłe jajko (nie JAJKA) 11 Odpowiedź przez Rising_Sun 2020-08-05 11:07:56 Rising_Sun Przyjaciółka Forum Nieaktywny Zarejestrowany: 2011-09-09 Posty: 994 Odp: On nie chce ślubu kościelnegoA dlaczego Ty chcesz ślub kościelny? Po to, żeby poczuć się ważną? Żaden papier Twojego poczucia nie zmieni, tylko Wasza relacja. Nie widzę z Twoich postów, żebyś potrzebowała ślubu kościelnego ze względu na wiarę, skoro już tyle czasu "żyjesz w grzechu". 12 Odpowiedź przez marta929292 2020-08-05 11:24:15 marta929292 Słodka Czarodziejka Nieaktywny Zarejestrowany: 2019-02-02 Posty: 179 Wiek: 28 Odp: On nie chce ślubu kościelnego Melancholia26 napisał/a:później był kryzys bo dowiedziałam się że On chce iść do zakonu. Rozstaliśmy po kilku dniach przyjechał przepraszał powiedział że zakon to jednak nie jego droga i chce być ze w tym momencie bardzo mocno włączyłyby mi się dzwonki alarmowe. Dosyć dziwna SKRAJNOŚĆ, że facet jest w związku i nagle mu strzela do głowy myśl o zakonie, zrywa, a po kilku dniach wraca, bo jednak miłość chwiejny emocjonalnie gość według mnie, a dalsza część postu tylko mnie w tym utwierdza. On chyba sam nie wie KIM TAK NAPRAWDĘ JEST i jakie wartości w życiu wyznaje i czego chce, bo jest zmienny jak kalejdoskop. Raczej ciężko będzie z kimś takim stworzyć coś stałego i stabilnego, bo on nie wydaje się zbyt stabilny. Jutro może się obudzić i podjąć spontaniczną decyzję o zostaniu mnichem tybetańskim, spakować się, no i tyle będziesz go widziała. Albo wrócić po miesiącu z podkulonym ogonem, dopóki znów nie strzeli mu do głowy nowy szalony pomysł/ się czy chcesz takiej huśtawki dla siebie i dziecka, gdzie nigdy nie będziesz niczego pewna. Bo ślub kościelny to tu najmniejszy problem według mnie 13 Odpowiedź przez Melancholia26 2020-08-05 11:55:14 Melancholia26 Niewinne początki Nieaktywny Zarejestrowany: 2020-08-05 Posty: 7 Odp: On nie chce ślubu kościelnegoChwiejny może nie koniecznie. On do tego przyznać się nie chce ale mam wrażenie że cały czas szuka. Nie jest osobą która bierze wszystko na słowo. Nie tylko w kwestii religii. Jeżeli coś go zainteresuje będzie drążyć tak długo aż będzie wiedzieć wszystko. Dlatego ma taki problem z wiarą musi mieć wszystko poparte, udowodnione naukowo A w chrześcijaństwie z tym nie koniecznie. Dodatkowo mierzi tgo fakt że księży pedofili się nie karze tylko odsyła na inną parafię to jest główny powód niechęci do ślubu koscielnego 14 Odpowiedź przez Wielokropek 2020-08-05 11:56:03 Wielokropek 100% Netkobieta Nieaktywny Zarejestrowany: 2011-03-01 Posty: 26,033 Odp: On nie chce ślubu kościelnego napisał/a:Ale jej potrzebny jest slub koscielny. To jej potrzeba i ma do niej prawo. (...)Przeczytałam, że autorka chce ślubu kościelnego. Rzecz w tym, że jej chcenie może być zrealizowane tylko we współpracy z jej mężem, a on będąc niewierzącym tego ślubu wziąć nie chce. Poza tym zawsze zaskakuje mnie wybiórczość niektórych osób, czyli przestrzeganie zasad wedle własnego widzimisię. W tym konkretnym przypadku autorka nie miała nic przeciw życiu - wedle zasad KK - w grzechu, ale chętnie weźmie ślub w kościele, w białej sukni i welonie na głowie. Jeśli ktoś chce, znajdzie ktoś nie chce, znajdzie powód."Sztuka życia polega na tym, by dostrzec swoje ograniczenia i słabości." Robert Rutkowski 15 Odpowiedź przez Melancholia26 2020-08-05 12:00:33 Melancholia26 Niewinne początki Nieaktywny Zarejestrowany: 2020-08-05 Posty: 7 Odp: On nie chce ślubu kościelnego Rising_Sun napisał/a:A dlaczego Ty chcesz ślub kościelny? Po to, żeby poczuć się ważną? Żaden papier Twojego poczucia nie zmieni, tylko Wasza relacja. Nie widzę z Twoich postów, żebyś potrzebowała ślubu kościelnego ze względu na wiarę, skoro już tyle czasu "żyjesz w grzechu".Żyłam tyle czasu bo nie było nas stać. A kościelny taki jak mieliśmy cywilny że tylko my i świadkowie drugi raz nie przejdzie 16 Odpowiedź przez Rising_Sun 2020-08-05 12:05:01 Rising_Sun Przyjaciółka Forum Nieaktywny Zarejestrowany: 2011-09-09 Posty: 994 Odp: On nie chce ślubu kościelnego Melancholia26 napisał/a:Rising_Sun napisał/a:A dlaczego Ty chcesz ślub kościelny? Po to, żeby poczuć się ważną? Żaden papier Twojego poczucia nie zmieni, tylko Wasza relacja. Nie widzę z Twoich postów, żebyś potrzebowała ślubu kościelnego ze względu na wiarę, skoro już tyle czasu "żyjesz w grzechu".Żyłam tyle czasu bo nie było nas stać. A kościelny taki jak mieliśmy cywilny że tylko my i świadkowie drugi raz nie przejdzieCo jest wg Ciebie istotą ślubu kościelnego? Bo widać, że nie sakrament. 17 Odpowiedź przez Matylda18 2020-08-05 13:12:21 Matylda18 Wróżka Bajuszka Nieaktywny Zarejestrowany: 2019-06-11 Posty: 202 Odp: On nie chce ślubu kościelnegoNie było Cię stać na ślub kościelny czy na wesele, bo to zasadnicza różnica. Kościelny można wziąć przy świadkach i tyle. W Twoim przypadku chyba coś innego jest istotą. Ni rozumiem twojego problemu szczerze mówiąc. Skoro mąż nie chce kościelnego, to musisz się z tym pogodzić. To dopiero jest deklaracja przed Bogiem. Nie masz na to żadnego wpływu. To musi wypłynąć bezpośrednio od męża. Pozatym wyjaśnij czemu aż tak Ci zależy. Co to zmieni w Twoim życiu? Mąż poniekąd ma trochę racji. Teraz księża to biznesmeni. Liczą za sakramenty pomimo tego że należą się one nam wszystkim jak psu micha. Decydują kto może a kto nie może do nich przystąpic pomimo tego że katolik ma do nich prawo. Prawo!! To są tylko wysłannicy. Pozatym pedofilia i zakłamanie sięga zenitu. Podzielam zdanie męża. 18 Odpowiedź przez Melancholia26 2020-08-05 14:06:29 Melancholia26 Niewinne początki Nieaktywny Zarejestrowany: 2020-08-05 Posty: 7 Odp: On nie chce ślubu kościelnegoDlaczego kościelny jest wazny ...Urodziłam się w tej wierze i wychowałam. Spotkało mnie w życiu kilka ciężkich chwil i tylko ma wierzę mogłam się oprzeć . Nie wierzę dla księdza czy rodziny nie biorę slubu by czuć się ważna. Nie będę się wdawać w szczegóły bo to nie były mile przeżycia ale nie jestem pewna czy bez Boga bym wtedy podołała 19 Odpowiedź przez Matylda18 2020-08-05 14:18:40 Matylda18 Wróżka Bajuszka Nieaktywny Zarejestrowany: 2019-06-11 Posty: 202 Odp: On nie chce ślubu kościelnegoMoże to będzie banalne co powiem, ale Boga ma się w sercu. Ksiądz nim nie jest, on was tylko błogosławi. Równie dobrze może w tej chwili myśleć o obiedzie. Nie chcę tu nikogo urazić, tym bardziej Ciebie autorko. Żyjesz już kilka lat w tym związku, dlaczego zwlekałas z tą decyzja? Z drugiej strony ten twój mąż. Popada ze skrajności w skrajność. Jesteś pewna ponad wszelką wątpliwość że to jemu chcesz ślubować? 20 Odpowiedź przez Lady Loka 2020-08-05 14:23:35 Lady Loka Przyjaciółka Forum Nieaktywny Zawód: Ciasteczkowa Morderczyni Zarejestrowany: 2016-08-01 Posty: 17,046 Wiek: w sam raz. Odp: On nie chce ślubu kościelnego Melancholia26 napisał/a:Dlaczego kościelny jest wazny ...Urodziłam się w tej wierze i wychowałam. Spotkało mnie w życiu kilka ciężkich chwil i tylko ma wierzę mogłam się oprzeć . Nie wierzę dla księdza czy rodziny nie biorę slubu by czuć się ważna. Nie będę się wdawać w szczegóły bo to nie były mile przeżycia ale nie jestem pewna czy bez Boga bym wtedy podołałaGdyby to serio było dla Ciebie takie ważne to byś wzięła męża, księdza, dwoje świadków i z minimalnymi kosztami to załatwiła. Przed napisaniem odpowiedzi skonsultuj się z lekarzem lub zawieszone. 21 Odpowiedź przez HardBreaker 2020-08-05 14:45:46 HardBreaker Zbanowany Odp: On nie chce ślubu kościelnego Lady Loka napisał/a:Melancholia26 napisał/a:Dlaczego kościelny jest wazny ...Urodziłam się w tej wierze i wychowałam. Spotkało mnie w życiu kilka ciężkich chwil i tylko ma wierzę mogłam się oprzeć . Nie wierzę dla księdza czy rodziny nie biorę slubu by czuć się ważna. Nie będę się wdawać w szczegóły bo to nie były mile przeżycia ale nie jestem pewna czy bez Boga bym wtedy podołałaGdyby to serio było dla Ciebie takie ważne to byś wzięła męża, księdza, dwoje świadków i z minimalnymi kosztami to to sobie wyobrażasz? Ona miała powiedzieć za niego "tak"? 22 Odpowiedź przez Monika123000 2020-08-05 14:51:55 Monika123000 Mój jest ten kawałek podłogi Nieaktywny Zarejestrowany: 2020-08-04 Posty: 74 Wiek: 26 Odp: On nie chce ślubu kościelnegoSłuchaj, może poczytaj o z mężem że możecie wziąć ślub w zakonie, z tego co zauważyłam o nich jest mało informacji na temat przestępstw. Z doświadczeń znajomych u nich co łaska znaczy co łaska i nawet za 100 zł zrobią. 23 Odpowiedź przez Matylda18 2020-08-05 15:02:23 Matylda18 Wróżka Bajuszka Nieaktywny Zarejestrowany: 2019-06-11 Posty: 202 Odp: On nie chce ślubu kościelnego Monika123000 napisał/a:Słuchaj, może poczytaj o z mężem że możecie wziąć ślub w zakonie, z tego co zauważyłam o nich jest mało informacji na temat przestępstw. Z doświadczeń znajomych u nich co łaska znaczy co łaska i nawet za 100 zł do czego i wymyśli nowy powód. Sądzę że to nie księża są przyczyną. 24 Odpowiedź przez Lady Loka 2020-08-05 15:05:35 Lady Loka Przyjaciółka Forum Nieaktywny Zawód: Ciasteczkowa Morderczyni Zarejestrowany: 2016-08-01 Posty: 17,046 Wiek: w sam raz. Odp: On nie chce ślubu kościelnego HardBreaker napisał/a:Lady Loka napisał/a:Melancholia26 napisał/a:Dlaczego kościelny jest wazny ...Urodziłam się w tej wierze i wychowałam. Spotkało mnie w życiu kilka ciężkich chwil i tylko ma wierzę mogłam się oprzeć . Nie wierzę dla księdza czy rodziny nie biorę slubu by czuć się ważna. Nie będę się wdawać w szczegóły bo to nie były mile przeżycia ale nie jestem pewna czy bez Boga bym wtedy podołałaGdyby to serio było dla Ciebie takie ważne to byś wzięła męża, księdza, dwoje świadków i z minimalnymi kosztami to to sobie wyobrażasz? Ona miała powiedzieć za niego "tak"?Mogli to zrobić razem z cywilnym. Brak kasy to nie jej zależy to powinni robić ślub jednostronny po czaję trochę co to za mąż, który w trakcie gry zmienia zasady i nie widzi żadnego kompromisu. Jak Ty, Autorko, chcesz ślubować, że wychowasz dzieci w wierze skoro on Ci te możliwości mocno ogranicza? Przed napisaniem odpowiedzi skonsultuj się z lekarzem lub zawieszone. 25 Odpowiedź przez Beyondblackie 2020-08-05 15:15:33 Beyondblackie Przyjaciółka Forum Nieaktywny Zarejestrowany: 2013-10-04 Posty: 8,782 Wiek: Czterdziesci lat minelo... Odp: On nie chce ślubu kościelnego Matylda18 napisał/a:Co do czego i wymyśli nowy powód. Sądzę że to nie księża są mi się tak wydaje. Mąż Autorki to chyba taki typ człowieka, który łatwo popada w skrajności. Wkręca się w jakąś religię hardkorowo i staje się nagle świętszy od papieża. Buddyzm chyba nie bedzie dla niego ostatnim przystankiem. Za jakiś czas się okaże, iż jakaś inna fanaberia nim owladnęła. Ja bym ślub w kościele spisała na straty. 26 Odpowiedź przez madoja 2020-08-05 17:03:49 Ostatnio edytowany przez madoja (2020-08-05 17:06:00) madoja Przyjaciółka Forum Nieaktywny Zarejestrowany: 2013-02-08 Posty: 2,445 Odp: On nie chce ślubu kościelnego Ja akurat sama nie mam ślubu kościelnego, bo chcieliśmy (oboje) tylko rozumiem, że masz potrzebę mieć kościelny. Jasne, jest to niekonsekwentne i głupie - bo najpierw żyjesz "w grzechu", a potem chcesz ślub. Ale nie oszukujmy się, całkiem sporo kobiet zachodzi w ciążę przed ślubem wyżej napisał że Twój mąż jest bardzo niestabilny i się z tym zgadzam. W jakie skrajności on wpada! Raz gorąca miłość do KK i chce zostać księdzem, a niedługo potem szczera nienawiść i własnej kobiecie odmawia i tak dziwne że pozwolił Ci wychować dziecko w wierze KK, ale sądzę że niedługo się to jakich użyłabym na Twoim miejscu, to:- od początku ustalaliście pewną wersję (ślub kościelny) i to on zmienił nagle zdanie, możesz czuć się oszukana, a przecież powinien dotrzymać słowa- dlaczego mogą wisieć obrazy z Buddą a nie mogą wisieć Twoje obrazki? to już chory radykalizm - skoro on uważa że to tylko papierek, to tym bardziej - czemu dla tego głupiego papierka nie może Cie uszczęśliwić?- on nie chce ślubu bo pedofile? No proszę Cię... Ostatni raz z księdzem miałam do czynienia z 20 lat temu, ale spójrzmy realnie - w każdej grupie społecznej są dewianci; przecież nie każdy ksiądz to zbok. Ogólnie ten jego argument jest z dupy... 27 Odpowiedź przez chomik9911 2020-08-05 22:40:15 chomik9911 Redaktor Działu Miłość, Rodzina, Małżeństwo Nieaktywny Zarejestrowany: 2013-08-10 Posty: 2,809 Wiek: 31 Odp: On nie chce ślubu kościelnego Wydaje mi się, że jak nadal będziesz naciskać na ślub koscielny to za parę miesięcy nie będziesz miała z kim go brać. Przemyśl całą sprawę na spokojnie: czy kochasz swojego męża i mimo wszystko chcesz z nim dzielić życie, bo jest dobrym człowiekiem czy chcesz męża z którym koniecznie musisz mieć ślub koscielny, a którego musisz tak naprawdę znaleźć? Bo wydaje mi się, że tu po prostu musisz się pogodzić z tym, że ślubu koscielnego z obecnym mężem nie będzie. Czy warto rozwalać sobie relację o to.. Domyślam się , że masz poczucie niesprawiedliwości i jest Ci przykro, natomiast jeśli dobrze Ci jest z mężem, kochacie się, chcesz z nim spędzić życie to chyba musisz zaakceptować to, że związałaś się z człowiekiem niewierzącym i wciąż poszukującym. Na ten moment on nie jest w stanie spełnić Twojego marzenia. Natura dała nam dwoje oczu, dwoje uszu, ale tylko jeden język - po to, abyśmy więcej patrzyli i słuchali, niż mówili. 28 Odpowiedź przez WiolaK 2020-08-05 22:58:51 WiolaK Dobry Duszek Forum Nieaktywny Zarejestrowany: 2019-01-03 Posty: 135 Odp: On nie chce ślubu kościelnegoPowiem Ci z własnego doświadczenia. Ja też jestem wierząca, ale nie mężem mamy tylko ślub cywilny, bo wtedy tak chcieliśmy. Minęło kilka lat, mój mąż stał się niewierzący i nie chce już ślubu marzenie, że pójdę do ślubu w Kościele, ale potrafię uszanować decyzję mojego mi przykro,ale cóż takie życie. Nawet mój proboszcz mówi, że życzyłby sobie takich małżeństw jak my. Zgodnych i kochających, wychowyjacych swoje dzieci w sobie czy warto tracić męża?Naciskając może się okazać, że oddalicie się od siebie. 29 Odpowiedź przez Monika123000 2020-08-06 00:47:24 Monika123000 Mój jest ten kawałek podłogi Nieaktywny Zarejestrowany: 2020-08-04 Posty: 74 Wiek: 26 Odp: On nie chce ślubu kościelnegoNie rozumiem tego. Dlaczego kobieta ma zrezygnować z "marzeń całego dziecinstwa"?Przecież ludzie którzy się kochają potrafią się poświęcić. Ona go nie zmusza do wiary i modlitwy. Facet mógłby pokazać że ją kocha i się trochę poświęcić. Jeżeli nie jest w stanie tego dla niej zrobić, żeby ją uszczęśliwić, to czy będzie mogła na niego liczyć? Czy będą sobie równi i jej zdanie będzie cokolwiek znaczyło? Bardzo wątpię. Ktoś pisał że jak będzie naciskała to nie będzie miała z kim tego ślubu brać. Jeżeli dla niego minimalne poświęcenie będzie oznaczało koniec małżeństwa, to lepiej jak autorka dowie się o tym teraz a nie za 2 czy 4 lata jak będzie potrzebowała wsparcia. 30 Odpowiedź przez Olinka 2020-08-06 01:33:43 Olinka Redaktor Naczelna Forum Nieaktywny Zarejestrowany: 2009-10-12 Posty: 45,381 Wiek: Ani dużo, ani mało, czyli w sam raz ;) Odp: On nie chce ślubu kościelnego Dla mnie, będąc w Twoim położeniu, zasadniczym problemem w zaistniałej sytuacji byłaby zmiana zdania partnera. To może rodzić rozczarowanie, bo przecież umawialiście się na coś zupełnie innego. Z drugiej strony zwrócono już uwagę, a ja się z tym w pełni zgadzam, że gdyby w tym wszystkim najważniejszy był fakt przystąpienia do sakramentu, a nie biała suknia, wesele i ogólnie wielka pompa wokół całego wydarzenia, to ten ślub dawno miałabyś za sobą. Sama jednak wspomniałaś, że blokował Was brak pieniędzy, co znaczy, że chyba jednak nie do końca chodzi tu o wartości duchowe, do których nawiązujesz. Biorąc pod uwagę, że jesteście już mężem i żoną, żyjecie jak mąż i żona, zostaliście rodzicami i to wszystko wcale nie jest "po Bożemu", to pomimo Twoich deklaracji coś mi tutaj mocno zgrzyta. Sądzę, że warto byłoby, abyś wiele kwestii sobie spokojnie i dogłębnie przemyślała. Czy to po tych trudnych wydarzeniach z Twojego życia, o których wspomniałaś, zapragnęłaś być bliżej Boga? Jaka była kolejność - najpierw nastąpiły te wydarzenia, a potem związałaś się z tytułowym mężczyzną, czy najpierw złamałaś zasady wiary, a potem nastąpiło tzw. nawrócenie w efekcie którego zaczęło Ci zależeć, by jednak naprawić, co jest do naprawienia? "Nie czyń samego siebie przedmiotem kompromisu, bo jesteś wszystkim, co masz." (Janis Joplin)[olinkowy status to już historia, z niezależnych ode mnie przyczyn technicznych właściwy zobaczysz dopiero w moim profilu ] 31 Odpowiedź przez 2020-08-06 02:28:37 Przyjaciółka Forum Nieaktywny Zarejestrowany: 2019-08-10 Posty: 2,874 Wiek: 29 Odp: On nie chce ślubu kościelnego Dla mnie cale rozdrabnianie na czesci pragnienien drugiej osoby i to pragnien nie szkodliwych jest nie na miejscu. Ma to na celu powiedzenie 'to czego chcesz nie ma sensu bo JA nie widze w tym wartosci'? Ja z kolei nie potrzebuje dzieci, wiec po co ktos inny sobie robi dzieciaki egoistycznie? Dla zaspokojenia jakiegos popedu? Jakos w tematach o tym, ze partner nie chce miec dzieci to nie widze takiego klocenia sie z autorka, ze po co jej te dzieci? Kto niby ma decydowac co jest wazne dla osoby? Nie obcy ludzie. Autorko, nie ma znaczenia i nie musisz sie tlumaczyc z jakich powodow chcesz slub. Wystarczy tylko jeden powod: To bylo zawsze Twoje marzenie. Nie, nie jest lepszym powodem to, ze niby tylko chodzi o wiare. Ma prawo Ci chodzic o cala otoczke tego wydarzenia. Slub koscielny w Polskiej kulturze jest waznym i symbolicznym wydarzeniem, nie tylko jezeli chodzi o wiare, ale o spoleczne wydarzenie i spoleczne postrzeganie tego poprzez nasza tradycje i kulture. Masz prawo chciec slubu chodzby tylko dla sukienki, a tym bardziej dlatego, ze chcesz wziac udzial w tej powszechnej i starej tradycji Twojej kultury i chcesz wziac udzial w tym wedle tradycji, a nie tylko ksiadz i wy. Nie ma znaczenia kompletnie jakie sa Twoje powody do posiadania takich, a nie innych marzen. To jest nikomu nie szkodzace, pozytywne marzenie. W wypadku innego partnera nie bylby to zaden problem. Nie pozwalaj nigdy zeby ludzie wywolywali w Tobie jakies watpliwosci co do tego czy masz prawo chciec tego czego chcesz. Nie tlumacz sie nigdy ludziom. Odpowiedz powinna brzmiec 'Bo tego chce i koniec' poniewaz chcenie czegos jest wystarczajaco dobrym powodem i nie potrzebujesz tlumaczyc sie z tego i juz szczegolnie nie obcym ludziom. Twoj problem wynika z tego, ze Twoj partner nie chce tego slubu. Trudno tutaj oceniac dokladnie partnera, ale moim zdaniem nie jest na jakis wyzynach intelektualnych i stad takie ekstremalne efekty u niego grzebania w tym temacie. Jest osoba zmieniajaca religie i to skrajnie od pojscia do zakonu do bycia buddysta. Sam fakt, ze szuka religii i siedzi w tych tematach wskazuje na to jaka ma osobowosc. Dla mnie to bylby powodem dla ktorego nie specjalnie chcialabym byc z takim czlowiekiem. Jednak tutaj trzeba spojrzec w twarz rzeczywistosci. Ty masz marzenie i masz do niego prawo, a on nie chce brac udzialu w spelnieniu tego marzenia. Jest on osoba obsesyjna i moim zdaniem daloby sie go zmanipulowac, ale czy to z kolei jest czesc Twojego marzenia o slubie? No, zapewne nie. I tez zniszczyloby to cala idee tego Twojego marzenia. Masz w sumie takie opcje:Czekac, az on znowu zmieni zdaniePorozmawiac z nim ostatni raz w prostych slowach i bez zlosci. Powiedziec, ze to jest marzenie jakie bardzo byc chciala w czasie swojego zycia spelnic. Pogodzic sie z tym, ze nie bedziesz miala tego nie chcesz byc z kims kto nie zrobi dla Ciebie takich rzeczy to rozstac sie. Ja preferuje facetow bez problemowych, stad dla mnie bylby to deal breaker jezeli on robi problem o taka drobnostke. Jednak jezeli kochasz go i chcesz byc z nim bardziej niz kochasz ta mysl o slubie to czas zaczac sie godzic z tym, ze musisz porzucic mysl o tym slubie. Jezeli bedziesz w takim stanie jak teraz to bedziesz caly czas w zawieszeniu. 'To go back, you must go through yourself, and that way no man can show another.' 32 Odpowiedź przez Wielokropek 2020-08-06 07:17:36 Wielokropek 100% Netkobieta Nieaktywny Zarejestrowany: 2011-03-01 Posty: 26,033 Odp: On nie chce ślubu kościelnego Przypomniałam sobie, że jakiś czas temu przeczytałam o zmianach wprowadzanych w KK dotyczących ślubu. Zaintrygowana, poszperałam i znalazłam i przeczytałam dokument "Dekret ogólny o przeprowadzaniu rozmów kanoniczno-duszpasterskich z narzeczonymi przed zawarciem małżeństwa kanonicznego". W świetle nowych zasad KK, obowiązujących od 1 czerwca 2020 roku, zawarcie przez autorkę tzw. ślubu kościelnego będzie albo wymagałoby specjalnego zezwolenia ordynariusza miejsca (i nie jest powiedziane, że dyspensę otrzymają), albo niemożliwe, chyba że narzeczony podczas rozmowy, czasem nazwanej w dokumencie egzaminem lub badaniem przedślubnym, kłamałby jak z nut. Jeśli ktoś chce, znajdzie ktoś nie chce, znajdzie powód."Sztuka życia polega na tym, by dostrzec swoje ograniczenia i słabości." Robert Rutkowski Strony 1 Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź

Plejada. "Ślub od pierwszego wejrzenia". Magdalena i Krzysztof. Krzysztof z Przemyśla ma na koncie 5-letni związek. Ówczesna partnerka chciała relacji "na poważnie", a on nie był na to
Witam, Jestem z moim chłopakiem ponad 5 lat, układa nam się różnie, raz lepiej, raz gorzej, ale ostatecznie cały czas jesteśmy razem, mieszkamy razem od ponad 4 lat i tak się zastanawiam dlaczego On zwleka z ślubem ... Mój chłopak ma 32 lata, jest rozwodnikiem, ja mam 26 lat, chciałabym żeby już powoli moje życie zaczęło się układać, chciałabym mieć rodzinę, męża i za jakiś czas dziecko, po prostu czuć się bezpiecznie. Od niedawna mieszkamy w domu kupionym dla Niego przez rodziców, ja oczywiście jak to kobieta zajmuje się urządzeniem, biegam po sklepach, jednym słowem wkładam w to wszystko serce i boje się, że pewnego pięknego dnia, zostanę z niczym, po tak długim czasie bycia razem, po moim zaangażowaniu. Mój chłopak, od czasu kiedy dostał w "prezencie" mieszkanie czuje się bardzo pewnie, ja nie, bo wiem, że nie jest ono nasze tylko w dużej mierze Jego, niby mówi, że mnie kocha, że jestem najważniejsza, wiem, że tak jest, widzę jak się o mnie troszczy, ale w naszym wspólnym życiu brakuje mi jednego - planów na zycie, od 5 lat z Jego strony nie wychodzą w stosunku do mnie żadne deklaracje, obietnice, nic kompletnie nic co by mnie napawało nadzieją, że mysli o nas poważnie i planuje naszą przyszłość, nie wiem dlaczego tak jest, nie chcę już dalej żyć w wolnym związku, chcę się ustatkować, wielokrotnie poruszam ten temat i nieustannie kończy się kłótnią. Nie wiem co tak naprawdę siedzi w Jego głowie, co myśli, dlaczego tak zwleka, przecież też nie ma 15 lat, żeby nie chcieć się ustatkować, dlaczego po 5 latach bycia razem takich tematów między nami nie ma, to nie jest normalne ... Kocham Go, ale jest mi bardzo przykro kiedy koleżanki po 2, 3 latach bycia w związku stają na ślubnym kobiercu, On niestety nie rozumie, że bardzo mnie to boli ... Może po prostu raz się przejechał i teraz boi się że to się powtórzy... Trzymam za Was kciuki Powodzenia A pytałaś się Jego, dlaczego nie chce slubu? Zmieniany 1 raz(y). Ostatnia zmiana 2009-10-26 11:19 przez xxerdbeerexx. porozmiawiaj z nim, ze chcesz wiedziec na czym stoisz. marnowanie lat na taki zwiazek to glupota, ja bym z takim nie siedziala -jestem wymagajaca i chce odrazu wiedziec do czego ten zwiazek prowadzi, jesli po 2 latach sie nie zareczyliscie czy tam 3 to dziwna sytuacja, zostawilam juz 2 facetow bylam z kazdym 3 lata i nie chcieli sie zareczyc ani wspominac o slubie. teraz szukam kogos powazniejszego. Widzę,że ma wszystko na tacy,dom od rodziców,kochającą dziewczynę to co mu jeszcze potrzeba do wygodnego życia. Tym bardziej,że jest już po rozwodzie to tacy panowie nie są bardzo chętni do szwagierka ma takiego ukochanego 15 lat i nie ma zamiaru się żenić,bo za pierwszym razem mu nie nic,że jest 2 dzieci on nie chce i nie liczą się jej No ale cóż ja nie mogę Tobie odpowiedzieć na pytanie, bo nie wiem kompletnie jakie myśli siedzą w jego żeby nie było jak u mojego sąsiada, wybudował się, miał dziewczynę ona swoim trudem doprowadziła dom do zamieszkania a na gotowe wprowadziła się inna z którą się później był rozwodnikiem i cały czas twierdził,że żeniaczka nie dla niego Nie chcę Cię straszyć tylko to takie moje spostrzeżenia, przecież u Ciebie może być inaczej, tylko musisz się dowiedzieć na czym stoisz a nie żyć w Ja mam podobną sytuację. Ćwierćwiecze na karku, z moim M jestem od 5 lat, mieszkamy razem praktycznie od samego początku. Czekam i czekam na ten mój wymarzony ślub i nic... :/ Ostatnio dosyć często o tym rozmawiamy ale niestety na rozmowach się kończy. Ja nie zmuszam i nie namawiam bo wychodzę z założenia, że to musi się stać w momencie, w którym oboje tego bardzo chcemy. Po co mi wymuszone zaręczyny? U mnie plus jest taki, że ja czuję się bezpiecznie i nawet bez papierka mam tą swoją małą "rodzinkę". No i wiem, że w końcu doczekam się ślubu... ale w swoim czasie też uważam że to dlatego że raz już brał ślub i boi się że znowu wszystko się popsuje po ślubie. rozmawialiście na początku bycia ze sobą o tym czy ma zamiar w przyszłości kolejny raz się ustatkować? może on nie zamierza nigdy tego robić przez to że ma już rozwód i małżeństwo mu nie służy Cytataniol66 Widzę,że ma wszystko na tacy,dom od rodziców,kochającą dziewczynę to co mu jeszcze potrzeba do wygodnego życia. Tym bardziej,że jest już po rozwodzie to tacy panowie nie są bardzo chętni do szwagierka ma takiego ukochanego 15 lat i nie ma zamiaru się żenić,bo za pierwszym razem mu nie nic,że jest 2 dzieci on nie chce i nie liczą się jej No ale cóż ja nie mogę Tobie odpowiedzieć na pytanie, bo nie wiem kompletnie jakie myśli siedzą w jego żeby nie było jak u mojego sąsiada, wybudował się, miał dziewczynę ona swoim trudem doprowadziła dom do zamieszkania a na gotowe wprowadziła się inna z którą się później był rozwodnikiem i cały czas twierdził,że żeniaczka nie dla niego Nie chcę Cię straszyć tylko to takie moje spostrzeżenia, przecież u Ciebie może być inaczej, tylko musisz się dowiedzieć na czym stoisz a nie żyć w okropne... ja mojemu powiedziałam, że jak do 25 mi się nie oświadczy to żegam popłaczę i mi przejdzie nie bede wiecznie czekac na zareczyny milsoc miloscia... jelsi nie chce to znaczy ze cos jest nie tak moj wzial to do wiadomosci i albo sie dostosuje albo nie hehe a juz jestemy ze soba 4 lata prawie jak oboje sie kochacie i chcecie byc ze soba jestescie juz dlugi czas to to jest kolejny krok i jesli tego nie chce jedna z osob to uwazam ze nie jest pewna do konca milosci bo inaczej jak to wytlumaczyc? tylko tak... boja sie ze jak nie bedzie sie ukladac to ciezko ebdzie odejsc rozowod itp a tzreba zakladac ze bedzie dobrze wiec .... ultimatum albo sie oze ni z Toba albo nie znajdziesz takiego co bedzie cie kochal i ozeni sie z Toba od razu bo bedzie wierzyl w milosc a ja ktos w milsoc nie wierzy to co ? zgubilam glowny watek niewazne jak sobie przypomne co cjhcialam powiedziec to dopisze Cytatbadxgirl też uważam że to dlatego że raz już brał ślub i boi się że znowu wszystko się popsuje po ślubie. rozmawialiście na początku bycia ze sobą o tym czy ma zamiar w przyszłości kolejny raz się ustatkować? może on nie zamierza nigdy tego robić przez to że ma już rozwód i małżeństwo mu nie służy[/quo Tak, rozmawialiśmy, ale jedyne co od Niego usłyszałam to, to że chce ze mną spędzić resztę życia, ale nie sprecyzował konkretnie czy na kocią łapę, czy w związku małżeńskim. Po bardzo wielu rozmowach, głównie rozpoczętych przeze mnie postanowiłam sobie, obiecałam, że już tego tematu poruszać nie będę, niech się dzieje co chce, nie chce wymuszonych zaręczyn, ślubu, nie o to chodzi, zawsze mi się marzyło żeby to wszystko było spontaniczne, żeby było niespodzianka, a nie takim dokładnie zaplanowanym wydarzeniem. Siostra mojego chłopaka także zwiazała się z rozwodnikiem, tylko że Jego po 2 latach związku było stać na podjęcie odpowiedzialnej decyzji, na stanięciu na wysokości zadania, mojego niestety na to nie stać, przecież zawsze łatwiej się tak rozstać będąc w wolnym związku, eh ... gdyby chcial zebys została jego żoną to sam by ci to zaproponował ja jestem ze swoim chłopakiem ponad 2 lata, nie oświadczył mi sie jeszcze- nawet o tym nie rozmawialiśmy, ani o slubie, boże, chyba powinnam sie martwic, tym, ze u mnie moze byc tak samo, jak u Ciebie Ciekawe, czemu facetom jest tak cięzko rozmawiac o przyszłosci, slubie, dzieciach... Cytatxxerdbeerexx ja jestem ze swoim chłopakiem ponad 2 lata, nie oświadczył mi sie jeszcze- nawet o tym nie rozmawialiśmy, ani o slubie, boże, chyba powinnam sie martwic, tym, ze u mnie moze byc tak samo, jak u Ciebie Ciekawe, czemu facetom jest tak cięzko rozmawiac o przyszłosci, slubie, dzieciach... mojemu ciezko nie bylo - po roku i dwoch miesiacach bycia ze soba wzielismy slub - a miesiac wczesniej urodzilam nasza corcie zalezy od charakteru faceta ... Moj kuzyn jest obecnie ze swoja dziewczyna jakies 10 lat. Maja juz syna,a jemu ani w glowie ruszac do slubnego kobierca,chociaz niejednokrotnie powtarzal,ze ta dziewczyna jest jego JEDYNA i na zawsze. To bardzo dziwne zachowanie,ale widocznie odpowiada mu zycie bez zobowiazan na papierze. Jesli chodzi o Twoja sytuacje,to ja tez bym sie juz zaczela martwic. Lata leca,a w waszym zwiazku stoicie w tym samym miejscu. Tak,jak wypowiedzialy sie szafowiczki wydaje mi sie,ze On po prostu sie spalil w poprzednim zwiazku i moze podswiadomie boi sie wchodzic w to samo,bo 'w malzenstwie' juz nie jest tak samo,jak zyjac w wolnym zwiazku Ja jednak postawilabym wszystko na jedna karte i spytala sie prosto bez ogrodek,czy ma jakies plany zwiazane ze mna na przyszlosc. Zycie w niepewnosci jest najgorsze i nikt na to nie zasluguje. On musi sie okreslic! I juz nie chodzi o wymuszanie,ale zebys miala spokoj wewnetrzny. powodzenia !!!! Zmieniany 1 raz(y). Ostatnia zmiana 2009-10-26 12:10 przez taycia. Cytattolka1984 gdyby chcial zebys została jego żoną to sam by ci to zaproponował dokładnie a tak to jest dobrze to jest z Tobą będzie źle będzie łatwiej odejść... uważaj żebyś później nie została z niczym Cytatjeanny88Cytatxxerdbeerexx ja jestem ze swoim chłopakiem ponad 2 lata, nie oświadczył mi sie jeszcze- nawet o tym nie rozmawialiśmy, ani o slubie, boże, chyba powinnam sie martwic, tym, ze u mnie moze byc tak samo, jak u Ciebie Ciekawe, czemu facetom jest tak cięzko rozmawiac o przyszłosci, slubie, dzieciach... mojemu ciezko nie bylo - po roku i dwoch miesiacach bycia ze soba wzielismy slub - a miesiac wczesniej urodzilam nasza corcie zalezy od charakteru faceta ... no dobra, jak bym zaszła w ciążę, to tez najprawdopodobniej bym wzięła ślub i wszystko by sie przyspieszyło... Przykro nam, ale tylko zarejestrowane osoby mogą pisać na tym forum.
On ma 33 lata i dalej nie chce się ustatkować, do niczego to nie prowadzi. Jesteś młoda, masz jeszcze czas, by znaleźć prawdziwą miłość" – doradziła inna forumowiczka. "Gdyby on był w twoim wieku, to jeszcze mogłabyś mieć jakieś złudzenia, że kiedyś jego priorytety się zmienią.
Wydaje się, że ślub jest ważniejszy dla kobiet. Można to wytłumaczyć ich wychowaniem – przed małymi dziewczynkami roztacza się wizję pięknej uroczystości, białej sukni oraz długiego welonu. Kobiety są również z natury bardziej emocjonalne, a co za tym idzie mają potrzebę wyrażania swoich odczuć poprzez taką ceremonię. Problem pojawia się, kiedy partner tego ślubu nie chce. Przyczyn takiej sytuacji może być bardzo wiele. Po pierwsze mężczyzna nie lubi być naciskany. Jeśli jego partnerka nalega na zawarcie związku małżeńskiego, może się okazać, że po pewnym czasie, kojarzy mu się to z samymi negatywnymi rzeczami. Partnerka staje się coraz bardziej zaborcza i może to prowadzić do konfliktów w tym obszarze, a co za tym idzie w związku nie dzieje się najlepiej. To nie sprzyja tak poważnym decyzjom. Inną przyczyną może być obawa mężczyzny przed odpowiedzialnością. To na „głowie rodziny” spoczywa zapewnienie jej poczucia bezpieczeństwa – zagwarantowania środków finansowych i utrzymania pewnego standardu życia. Może to budzić lęk, zwłaszcza w dzisiejszych – dość niestabilnych ekonomicznie – czasach. Kolejną przyczyną może być niedojrzałość i brak gotowości mężczyzny do poważnego związku oraz tak istotnych deklaracji. Nie ma to nic wspólnego z wiekiem, natomiast jest to psychiczna predyspozycja do podejmowania decyzji, ponoszenia konsekwencji swoich działań. Zobacz też : Wątpliwości przedślubne Wydaje się, że mężczyźni mają częściej opory przed ślubem. Bez względu na to, jakie SA tego przyczyny, decyzja o wspólny, życiu powinna zostać podjęta przez oboje partnerów. Naciski ze strony kobiety czy innych mogą przynieść więcej szkody niż korzyści. A przecież chodzi o świadomą i dojrzałą deklarację. Zobacz też : Jak być idealną partnerką
Powiedział, że nie chce ślubu, że nie jest gotowy. A dziewczyna miała dziwne zagrywki. Np przychodziła do niego z grobową miną, pytała "czemu mnie nie chcesz?", wpadała w histerię, podobno nawet go błagała o ślub, a kilka dni później groziła mówiąc, że odejdzie od niego jak się z nią nie ożeni. Jesteście ze sobą długo – na tyle długo, by zacząć poważnie myśleć o wspólnej przyszłości. Dlaczego więc on w ogóle się do ślubu nie śpieszy? Pamiętasz film „Był sobie chłopiec”? Hugh Grant zagrał w nim trzydziestoparoletniego Londyńczyka Willa Freemana, bawidamka i kobieciarza, który ma to szczęście, że nie musi pracować, bo wygodne życie zapewniają mu tantiemy za kolędę skomponowaną niegdyś przez jego ojca. Will żyje beztrosko, spędzając czas na leniuchowaniu, zakupach albo randkowaniu. Bohater zagrany przez Granta stał się ucieleśnieniem Piotrusia Pana – mężczyzny, który nie chce dorosnąć, bo stateczne życie i rodzina nie mieszczą się w jego kategoriach. Możliwe, że kogoś takiego jak Will Freeman masz na wyciagnięcie ręki. Jecie razem śniadania, śpicie w jednym łóżku. To twój facet, poznajesz? Na pewno, jeśli wasze wizje przyszłości zaczynają się rozmijać. Agnieszka ma 25 lat, skończyła studia, dostała pracę. Od trzech lat jest w związku, rok temu wyprowadziła się z domu. Jej partner ma 31 lat, pracuje od dawna. Układa im się dobrze, choć nie znakomicie. Powód? Różne oczekiwania dotyczące związku. Ona chciałaby wiedzieć, na czym stoi i dokąd zmierza ta relacja. On nie wygląda na takiego, który musi znać odpowiedzi na te pytania. Agnieszka martwi się, że dążą donikąd. Tylko raz próbowała wypytać, co będzie z tego związku. Usłyszała, że jest za wcześnie, by to stwierdzić – najważniejsze, że teraz dobrze się im układa. Jak odludek Historii takich jak ta jest mnóstwo. Wystarczy zajrzeć do sieci. „On nie chce ślubu”; „On nie dąży do ślubu”; „Dlaczego jeszcze mi się nie oświadczył?” – o tym kobiety piszą bez przerwy. „Mój facet nie chce ślubu ani dziecka” – żali się Magda. „Jest nam ze sobą dobrze, dogadujemy się. Jednak ja chciałabym czegoś więcej – marzę o ślubie i dziecku. On twierdzi, że nie jest na to gotowy, że dziecko to za parę lat… Jego siostra jest teraz w ciąży i tylko słyszę, jak będzie fajnie, jak czasami będziemy się tym dzieciakiem zajmować. W środku mnie ściska żal i myślę: a ja??? Zapytałam, czy nie lepiej o swoim pomyśleć, a on, że za parę lat. Ja mam 30 lat. On 28. Znamy się trzy lata. Mamy stabilną sytuację finansową, dwa mieszkania, bardzo dobre prace. Tylko po co mi to wszystko, jak dla mnie sensem życia jest rodzina? Wszystkie moje koleżanki albo wychodzą za mąż, albo są w ciąży, czuję się jak odludek. Co mam robić? Otwarte mówienie nie podziałało, bo usłyszałam, że wywieram na nim presję. Ile jeszcze i na co mam czekać? Aż skończę 40 lat?”. Wiele kobiet jest w podobnej sytuacji. Myślą o ślubie, założeniu rodziny, ale ich marzenia i oczekiwania nijak się mają do tego, czego chce mężczyzna. Sytuacja jest częsta szczególnie w długoletnich związkach, jeśli para ze sobą mieszka. Wtedy żyją jak małżeństwo, ale nieformalne. Bo oficjalnie on do ślubu w ogóle się nie śpieszy. Najczęściej mówi, że mają jeszcze czas. Denerwuje się, że ona na niego naciska, próbuje wymóc na nim deklaracje. Uważa, że żyje im się dobrze i nie chce tego zmieniać. A kobieta czuje coraz większą frustrację, bo życie na kocią łapę przestało jej wystarczać. Przyczyny niechęci Tematem niejednokrotnie zajmowali się badacze. Raport CBOS-u wykazał, że aż połowa mężczyzn w Polsce nie dąży do ślubu, bo woli życie bez zobowiązań. Co piąty mężczyzna boi się ślubu, ponieważ obawia się nieudanego małżeństwa, z kolei co trzeci Polak odkłada decyzję o zawarciu związku małżeńskiego, bo przeszkodą są warunki mieszkaniowe. Z kolei amerykańscy naukowcy z Pew Research Center za przyczynę niechęci mężczyzn do ślubu podają poluzowanie zasad moralnych oraz zmiany demograficzne; panowie chcą zachować niezależność. Zaskakujące są natomiast wyniki badań przeprowadzonych przez badaczy z Uniwersytetu West Chester w Pensylwanii – tamtejsi uczeni wykazali, że współcześni mężczyźni nie chcą ślubu przez… pornografię. Czy każdy mężczyzna jest niechętny wobec ślubu? Oczywiście, że nie. W internecie można znaleźć wpisy kobiet, które mają odwrotny problem: to one nie chcą wychodzić za mąż, podczas gdy partner naciska. W wielu przypadkach sytuacja wygląda jednak standardowo: żenić nie chce się mężczyzna, a kobieta nie wie, co robić. Jego niechęć do ślubu może mieć różne przyczyny. Już wiesz, że wielu młodych mężczyzn boi się utraty niezależności. Martwią się, że ślub zmieni ich życie i związek na gorsze. Widzieli mnóstwo nieudanych małżeństw (może sami pochodzą z rozbitej rodziny?) i nie chcą przez to przechodzić. Wiele nasłuchali się na temat ślubów i stałych związków: że po ślubie wszystko się zmienia (w domyśle: na gorsze). Mężczyźnie wydaje się, że w małżeństwie ona przestaje o siebie dbać, co osiąga punkt krytyczny, gdy pojawia się dziecko. Próbuje go ograniczać, coraz więcej wymaga. Kończy się sielanka, zaczyna proza życia. Poza tym nie brakuje mężczyzn, którzy nie chcą się żenić, bo chcieliby spróbować seksu z inną kobietą. Internauta o pseudonimie Human pisze tak: „Ja jestem już po rozwodzie 3 lata, mam 37 lat, przez 4 lata szukałem wybranki, po żonie miałem więcej panienek niż przed nią, kończy się tak samo. Kobieca niezależność, nie zależy im na nikim i niczym poza sobą. Nie będą się dla nikogo naginać. A związek to przecież szacunek, zaufanie i kompromis. One nie wiedzą, co te trzy słowa oznaczają, bo są najlepsze i wyjątkowe”. Jak się dogadać? Co masz zrobić, jeśli marzy ci się ślub – tobie i tylko tobie? Internautki, które znają to z autopsji, zwracają uwagę, że taka postawa mężczyzny jest egoistyczna, szczególnie jeśli on nie jest nastawiony na dialog, a wszelkie twoje pytania i sugestie dotyczące waszej przyszłości torpeduje. „Guzik go obchodzi, czego TY chcesz. Albo to akceptujesz, albo odchodzisz i szukasz szczęścia gdzie indziej” – radzi bez ogródek jedna z forumowiczek. Kilka ciekawych rad daje również Sherry Argov w słynnej książce „Dlaczego mężczyźni poślubiają zołzy” (wyd. Bellona 2010). Argov zauważa pewną prawidłowość: jej zdaniem kobiety potulne i uległe, które zachowują się, jakby ślub był szczytem ich marzeń (i ciągle o tym mówią), nie zachęcają mężczyzn do kupna pierścionka. Sherry Argov uważa, że mężczyzn pociągają kobiety zaradne, pewne siebie. Z takimi się żenią, bo chcą mieć pewność, że ich nie stracą. Albo że nie sprzątnie im ich sprzed nosa ktoś inny. „To, że mężczyzna sypia z kobietą, nie znaczy wcale, że myśli o przyszłości. Aby mężczyzna zapragnął być z kobietą na zawsze, musi w niej być coś, co będzie szanował. Na przykład to, że jest ona inteligentna i… zdecydowana”. Parę dodatkowych rad od Sherry Argov: „Mężczyzna nie ożeni się z kobietą, która jest doskonała. Ożeni się z kobietą, która jest interesująca”. „W tym samym momencie, w którym pytasz: na czym stoję?, tracisz kontrolę, bo właśnie powiedziałaś mu, że to on ma dyktować zasady w związku”. „Nawet nie wspominaj słowa zobowiązanie. Cały trik polega na tym polega: im mniej o nim mówisz, tym szybciej je zyskasz”. „Kiedy facet nie ma gwarancji, a przywiązał się i obawia się, że w każdej chwili możesz odejść, to myśl o umocnieniu związku zaczyna mu się bardzo podobać”. „Nie bądź zbyt otwarta, zbyt oczywista ani nie przybiegaj na każde zawołanie, bo zrobisz wrażenie, jakbyś już się zdecydowała na tego faceta”. „Nie wspominaj o wyłączności ani o monogamii. Im mniej pytań zadajesz, tym więcej otrzymasz odpowiedzi. Dziewięćdziesiąt pięć procent wszystkich negocjacji powinno być niewerbalnych. Zachowuj się tak, jakbyś wciąż go poznawała, a o zaangażowaniu jeszcze wcale nawet nie pomyślała. To go rozbroi. Uczyni go wojownikiem bez planu bitwy, który nie wie, jak machać toporem. Przy miłej dziewczynie, której plany są widoczne jak na dłoni, łatwo takiemu wygrać. Lecz przy zołzie nie widać ani przeciwniczki, ani jej planu. Właśnie dlatego mężczyzna podejmuje grę i wpada prosto w jej ręce” – sumuje Sherry Argov. Ewa Podsiadły-Natorska Ta strona używa plików cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie. Więcej szczegółów w naszej Polityce Cookies. Nie pokazuj więcej tego powiadomienia

Nie proś się i tyle. On nie chce ślubu zrozum. Udostępnij ten post. Link to postu Udostępnij na innych stronach. Gość W.. Gość W.. Goście; Napisano Styczeń 24, 2020.

Dołączył: 2013-10-27 Miasto: Kielce Liczba postów: 63 27 października 2013, 14:44 Witam, mieszkam razem z facetem już prawie rok. Owszem jest Nam dobrze ze sobą, układa Nam się, jest dobrze ale....jednak czegoś brakuje. Gdy wspominam czasami (a muszę przyznać, ze robię to dosyć rzadko) o ślubie i o dzieciach to po prostu szkoda słów :-( Jednym słowem uzyskuję od Niego dosyć wymijającą odpowiedź typu: "jestem jeszcze za młody" lub "na to mamy jeszcze czas". Dołączył: 2013-10-15 Miasto: Suwałki Liczba postów: 22 27 października 2013, 15:43 Ja bym się zaczęła obawiać co to oznacza że w wieku 31 lat ktoś nie jest gotowy... ale nie piszę tego w stosunku do Was bo nie znam.. tylko tak ogólnie :) Dołączył: 2006-01-17 Miasto: Poznań Liczba postów: 2025 27 października 2013, 15:44 No właśnie niby-tyle, że załatwianie notarialne bywa problematyczne. W życiu nie zakładamy, że się cos złego stanie-dlatego rzadko kto udaje się do notariusza by takie oświadczenia i zapiski sporządzić Edytowany przez ziabcia 27 października 2013, 15:44 Dołączył: 2013-03-06 Miasto: Częstochowa Liczba postów: 25994 27 października 2013, 15:46 jak widac twoj mezczyzna nie chce slubu.. rok to nic, nie zaleznie od waszego wieku. a co kwesti formalnych to ja partnera podaje do szpitala a rodzina partnera nie bedzie mi robic problemow gdyby jemu sie cos stalo. a poki co nie mamy co dziedziczyc. Dołączył: 2006-01-17 Miasto: Poznań Liczba postów: 2025 27 października 2013, 15:50 jak widac twoj mezczyzna nie chce slubu.. rok to nic, nie zaleznie od waszego wieku. a co kwesti formalnych to ja partnera podaje do szpitala a rodzina partnera nie bedzie mi robic problemow gdyby jemu sie cos stalo. a poki co nie mamy co ja tu mówie o skrajnych przypadkach-gdy nie ma możliwości podania komu maja udzielać informacji-nagłych wypadkach. Z rodzina partnera bywa różnie... Znam wiele takich przypadków... Salemka 27 października 2013, 15:53 ziabcia napisał(a):wrednababa56 napisał(a):jak widac twoj mezczyzna nie chce slubu.. rok to nic, nie zaleznie od waszego wieku. a co kwesti formalnych to ja partnera podaje do szpitala a rodzina partnera nie bedzie mi robic problemow gdyby jemu sie cos stalo. a poki co nie mamy co dziedziczyc. tylko ja tu mówie o skrajnych przypadkach-gdy nie ma możliwości podania komu maja udzielać informacji-nagłych wypadkach. Z rodzina partnera bywa różnie... Znam wiele takich przypadków... Wiecie, jaki ja znam przypadek??Mężczyzna i kobieta bardzo się kochający, mieszkający razem już parę lat, ale bez ślubu (nie wiem czy planowali, czy nie). Kobieta finansowo również pomagała w remoncie, kupnie mebli, sprzętu domowego, ale nie zbierała FV itd. Rodzice mężczyzny nie akceptowali jego wybranki. I nagle wypadek. Facet zginął na miejscu. Rodzice wymienili zamki w mieszkaniu, bo należało do mężczyzny, więc przeszło na nich i tak się skończyła bajka. Kobieta została bez niczego. A tak się kochali... Edytowany przez Salemka 27 października 2013, 15:54 Dołączył: 2013-03-06 Miasto: Częstochowa Liczba postów: 25994 27 października 2013, 15:59 to jest skrajny przypadek. rodzice partnera sa w porzadku i mnie lubia i toleruja. nawt biore karte platnicza partnera. czasami sprzedawca sie przyczepi ze nie jestem mezczyzna ale to ide do bankomatu i moga mi naskoczyc. zazwyczaj wybieram sklepy z samoobsugowa kasa Salemka 27 października 2013, 16:00 wrednababa56 napisał(a):to jest skrajny przypadek. rodzice partnera sa w porzadku i mnie lubia i toleruja. nawt biore karte platnicza partnera. czasami sprzedawca sie przyczepi ze nie jestem mezczyzna ale to ide do bankomatu i moga mi naskoczyc. zazwyczaj wybieram sklepy z samoobsugowa kasaNie no oczywiście, że to skrajny przypadek :) ale tak się że partnerzy powinni zadbać o to, żeby jego partnera/partnerki coś takiego nie spotkało, czy to ze strony rodziny, banku, czy szpitala. Dołączył: 2007-11-08 Miasto: B Liczba postów: 11276 27 października 2013, 16:18 My na szczęście mieliśmy możliwość zarejestrowania związku partnerskiego i mamy dokładnie takie same prawa jak małżeństwa. unodostress 27 października 2013, 17:10 też bym się spłoszyła - rok znajomości to bardzo mało _morena 27 października 2013, 17:15 Ej nie rzucajcie się na laskę, bo chce ślubu ... a Ty autorko mogłaś na początku rozmawiać z nim o tym , pytać jaki ma do tego stosunek, gdybyś od razu wiedziała, że on mając 30lat jest nie gotowy jeszcze/za młody/ma czas no to może byś z nim nie zamieszkała za szybko a tak.. ma co chce to po co się bedzie wiązał na poważnie...

A co do samego ślubu to nie ważne czy jest ślub kościelny czy cywilny każdy postępuję tak jak chce, najważniejsze jest dobro narzeczonych a nie przejmowanie się co inni powiedzą. Wiadomo, że kwestia pieniędzy na takie imprezy też gra dużą rolę, dlatego ja bym zostawała przy bardzo skromnej ceremonii w małym ale bliskim gronie

napisał/a: pereXka4 2009-06-20 19:26 Jesteśmy razem od ponad roku, znamy się 2 lata. Być może wydaje się to krótko, ale my już wiemy, że chcemy być razem całe życie. Jednak mój partner coraz częściej wspominam o skromnym ślubie i to jeszcze w tym roku. Ja tak nie chcę z kilku powodów. Po pierwsze: jestem pierworodna córką i moi rodzice zawsze marzyli o tym, że moje wesele będzie huczne. Po drugie: ja sama pragnę wesela z biąłą suknią, weselem i goścmi. Po trzecie: czuję, że nie dorosłam jeszcze do małżeństwa. Zaledwie kilka dni temu skończyłam studia, wkrótce zacznę nową pracę. To już wystarczajace zmiany w moim życiu, nie chcę wiekszych. Chcę jeszcze trochę popracować na siebie, nacieszyć się własną pensją, a nie wszystko odkładać na dom, jedzenie, itd. Nie czuję się jeszcze wystarczajaco dorosła do zakładania własnej rodziny. Poza tym ciężko byłoby mi się wyprowadzić od rodziców. Jestem silnie związana z matką i młodszymi braćmi. Kiedy myślę o tym, że tę gwiazdkę miałabym spędzać bez nich (albo jako gość w ich domu), to chce mi się płakać. Próbuje wytłumaczyć to mojemu partnerowi, ale on czuje się urażony. Od razu pyta mnie, czy ja go nie chcę, czy nie chcę spędzić z nim życia. Przecież ja chcę....tylko jeszcze nie teraz. napisał/a: Cikitusia 2009-06-20 20:06 Skoro skończyłaś studnia czyli masz ok 24-25 lat. Rozumiem że chcesz sie nacieszyć jeszcze "wolnością" itp. Ale z drugiej strony to rozumiem twojego faceta. napisał/a: cohenna 2009-06-20 20:08 To dlaczego nie porozmawiasz z nim szczerze o tym co tu piszesz??? że chceszpereXka4 napisal(a):Po pierwsze: jestem pierworodna córką i moi rodzice zawsze marzyli o tym, że moje wesele będzie huczne. Po drugie: ja sama pragnę wesela z biąłą suknią, weselem i goścmi. Po trzecie: czuję, że nie dorosłam jeszcze do małżeństwa. Zaledwie kilka dni temu skończyłam studia, wkrótce zacznę nową pracę. Zacznij od rozmowy na spokojnie bez kłótni i obrażania się... napisał/a: luska884 2009-06-21 11:37 Uważam ze ślub dla kobiety jest czymś bardzo ważnym zmieniający jej dotychczasowe życie w każdym aspekcie i każda kobieta chce aby jej ślub był idealny i skoro nie chcesz jeszcze to się nie zgadzaj ja ten błąd zrobiłam ze się zgodziłam pod naciskiem męża i rodziny(kocham swojego męża ponad życie i wiem ze razem będziemy już do końca) ale decyzja o ślubie była nie przemyślana porozmawiaj po prostu szczerze z partnerem:) napisał/a: pereXka4 2009-06-21 11:43 My się nie kłócimy (nigdy się nie pokłóciliśmy). Rozmawiam z nim o tym spokojnie. On ma swoje racje, ja swoje. Ja też go rozumiem....I bardzo chcę zostać jego żoną, ale się boję. Choć dziś trochę o tym myślałam i doszłam do wniosku, że takie same obawy będę miała za 5, 10 lat. Po prostu juz taki mam charakter... napisał/a: kasia3108 2009-07-06 23:55 Myślę że nie będziesz nigdy gotowa do małżeństwa ponieważ tak ci wygonie wikt i opierunek masz u po co to zmieniać prawa?? napisał/a: pereXka4 2009-07-08 17:17 Tak, tak mi wygodnie, nie pprzeczę. Boję się kredytow, rachunków, boję się, że zwyczajnie sobie nie poradzę, ale już podjęłam decyzję, za rok wychodzę za mąż. Boje się także tego, że nie będę dobrą gospodynią:) choć mój chłopak ciągle powtarza, że moja mama ma w domu służącą (mnie) i dlatego ona nie chcę, żebym wychodziła za mąż. Jak widzisz mojej matce też jest tak dobrze, bo to ja sprzątam, ja gotuję, ja robię zakupy. napisał/a: Amelia29 2009-07-08 19:17 Witaj! Twój chłopak jest bardzo mądry, trzymaj się go a nie zginiesz, tylko mu zaufaj. Dlaczego piszesz, ze "sobie nie poradzę", przeciez będziecie razem, dwa razy więcej siły, aby sobie poradzić. Moim zdanie 24 lata to za dużo żeby mieszkać z rodzicami. Piszesz, ze chcesz nacieszyc się swoją pensją, popracować... Przepraszam, ze użyję tego słowa, ale mając swoje pieniądze i żyć na garnuszku rodziców to już pasożytowanie. Oni powinni Cię utrzymywac dopóki nie masz własnego dochodu. A Twoje relacje z rodziną? Dopóki nie zrozumiesz, że teraz najbliższa rodziną stanie się mąż, nigdy nie będziesz szczęśliwa. Tak jak Twoi rodzice stworzyli Ci dom, pracowali na każdy element w tym domu, teraz Ty zakładasz nowy dom, będziesz mieć dzieci i pójdziesz śladami Twoich rodziców. Jeżeli chcesz trochę niezalezności proponuję zamieszkanie samej, wtedy poznasz czym jest niezależność. Jeżeli twój chłopak dobrze zaobserwował, to twoja mama Cię wykorzystuje, uzalezniła Cię od siebie. Częściej występuje ta sytuacja w relacji matka-syn. Syn ma wpojone że matka bez niego sobie nie poradzi i że to ona jest jedyną miłością jego życia. Maminsynkowie najczęściej zostają starymi kawalerami. Jesteś osobą dorosłą, skończyłaś studia, masz cały swiat przed sobą a boisz się wyjść z domu. A co do wesela? To może być nauka kompromisów. Takie jest zycie, że jedno chce tak, drugie tak. Znajdzcie coś po środku. Nie ważne co twoja rodzina by chciała, zrób tak jak Ty marzysz. nie pozwól, aby rodzina za ciebie decydowała, nie pozwól aby twój chłopak żenił się rózniez z twoją rodziną. Może zacznij od myslenia, ze życie jest ciezkie, ale mając oparcie męza będziesz dwakroć silniejsza, zaczniecie budować nową rodzinę, nowy dom. A z mojego doświadczenia, to jak wyprowadziłam się od rodziców, to poczułam że żyję. Czuję, ze mogę dużo więcej, pokochałam niezależność. a mój narzeczony( za miesiąc ślub) wcale nie ogranicza mi tej niezależności, razem zdobywamy świat. Oczywiście nie zaczęcam do ślubu wbrew sobie, ale do wyprowadzenia się z domu, nawet wbrew sobie. Powodzenia:) napisał/a: pereXka4 2009-07-09 11:42 Źle mnie zrozumiałaś. Ja tej pensji nie chcę tylko dla siebie, dokładałabym się do wydatków w domu. Robiłam to nawet w czasie studiów, gdy w związku z ciężką choroba mojego ojca wzrosły wydatki, a zmalały dochody. Od czasu kiedy zaczęłam studia, rodzice nie dali mi grosza na książki, ubrania i inne wydatki. Wszystko kupowałam ze swoich pieniędzy (stypendium, korepetycji) i jeszcze potrafiłam dać matce skromne 200zł na jedzenie( w czasie choroby mojego ojca przydał się naprawdę każdy grosz). Natomiast jeśli chodzi o samodzielne mieszkanie.... Wybacz, ale z pensji nauczyciela, zwłaszcza stażysty, nikt nie byłby w stanie utrzymać się sam. napisał/a: ~joancu 2009-07-09 12:04 Moim zdaniem w dzisiejszych realiach dużo osób zostaje z rodzicami, bo środki finansowe na to nie pozwalają. Mieć własny domek- fajna rzecz, ale ja tam nie chcę mieć na głowie kredytu hipotecznego. A w bloku nie chciałbym mieszkać za nic w świecie. napisał/a: pereXka4 2009-07-09 19:37 My raczej nie możemy mieszkać z rodzicami i właśnie dlatego nie śpieszy mi się ze ślubem. napisał/a: Amelia29 2009-07-10 12:26 A mieszkanie samej to nie calkiem chodziło mi o własne mieszkanie. Jak skończyłam studia, spakowałam wszystko co miałam, wsiadłam do pociągu i przejechawszy 400km zamieszkałam przez tydzień u kolezanki w pokoiku 3mx3m. Intensywnie szukałam pracy i pokoju. Zamieszkałam u jakijś babci za sprzątanie, opiekę. Pracę znalazłam po dwóch tygodniach. Wyprosiłam i zaliczkę, bo nie miałam z czego żyć. Po pół roku przeprowadzilam się do pomieszczenia służbowego w mojej pracy. Skombinowałam trochę meblów, przemalowałam i mieszkam tam już 5 lat. Piersze moje zarobki to 800zł miesięcznie i byłam ogromnie szczęsliwa, ze mam co jeść. Teraz juz trochę sie zmieniło. W ciągu tych pieciu lat stanęłam na nogi. Oczywiście wiele zalezy gdzie się wychowało. Na wsi u rodziców było zawsze cięzko, własny pokój to było marzenie. Utrzymać się w dzisiejszych czasach to nie problem, tylko własnie w jakich warunkach. Ale to taka dygresja....
Z jednej strony nie ma sensu zmuszać kogoś do ślubu. Ale z drugiej, chyba nie można nikogo do tego zmusić. Najlepiej będzie, jeśli po prostu powiesz mu, jak bardzo to jest ważne dla Ciebie. Naciskami rodziny też chyba nie ma co się przejmować, choć z drugiej strony, jeśli są mocne, to

Dołączył: 2011-06-11 Miasto: Tychy Liczba postów: 84 18 marca 2012, 09:50 Witam wszystkich,mam problem i chciałabym sie wygadac, poradzic a nie mam z kim:((Otóz w zeszłym roku TO JA bardzo chciałam sadziłam ze sytuacja 365dni pozniej zmieni sie o krótce; jestem z facetem juz 3 lata, oswiadczył mi sie po 3 miesiacach!, mieszkamy razem (od 2 lat) u mnie w duzym miescie, poczatku nie planowalismy od razu slubu- miało byc na i w miare rozwoju sytuacji ja zaczynałam miec parcie na slub, planowałam wszystko, zaczelismy gadac z narzeczonym i ,,ustalilismy date" ale bez wiekszego zaangazowania z jego ,,zgasili" nas tez jego i tak czas mijał, mijał, ja w zawieszeniu...Odkad dorwałam fajna wakacyjna prace, wszystko mi sie i mili wspolpracowanicy sprawili ze moje bezbarwne zycie nabrało innego wymiaru,przefarbowałam włosy, zadbałam o siebie i zauwazyłam ze ciesze sie wiekszym powodzeniem wsrod mezczyzn- ale to tylko niegrozne schlebianie swojej proznosci, zawsze czułam sie szara i mi odechciało sie slubu..Mam dopiero 23 lata i uswiadomiłam sobie ze poza siedzeniem tylko w mieszkaniu z moim facetem, mozna robi wiele ciekawych rzeczy i poznawac ludzi a nie zamykac sie na 2 lata wspolnego w mieszkaniu, ktorzy kupili mi zaczynaja sie zaczynam tematu z rodzicami, ale zaczyna ich wkurzac nasze kociełapstwoOstatnio wypytuja mnie Jego rodzice kiedy slub, dziadkowie i wujostwo!!Sam narzeczony tez wierci mi dziure w brzuchu- bo dziadkowie maja juz przyszykowane dla nas obraczki!!!!A jego mama pyta kiedy sie wreszcie hajtniemyDenerwuje mnie jego matka, jest dla mnie taka milutka i probuje za wszelka cene zejsc z tematu na temat małzenstwa- na razie robi to ,,delikatnie" i mysli ze jest subtelnaWkurza mnie ze ktos probuje mi cos narzucac- jak nie jego rodzice to moi bo w koncu jeszcze niezalezna nie jestem,mieszkanie jest ich własnoscia i płaca mi rachunki poki nie skoncze połowe rachunkow płaci moj przyczyna jest głownie taka ze nie wiem czy akurat z M. chce sie wiazac, nie ufam mu od pewnego czasu bo znalazłam jego smsy,historie przegladania prostu juz mu nie ufam i nie chce sie wiazac na stale, ale presja JEgo i tej całej Naszej Rodzinki staje sie nie do zniesienia...Co mam robic??Najchetniej całe zycie zyłabym w wolnym zwiazku, ,,ale przeciez to nie wypada" monia. 18 marca 2012, 09:55 Ja na Twoim miejscu wycofałabym się z tego ślubu a może nawet i związku,jesteś jeszcze młodziutka-musisz się wyszaleć a to lepiej robić przed ślubem niż po. Dołączył: 2011-06-11 Miasto: Tychy Liczba postów: 84 18 marca 2012, 09:59 Nie chce sie wyofywac, dobrze jest i jak ostatniej afery kiedy znalazłam na naszym kompie jego historie przegladania ze wchodzi na jakies sex oferty towarzyskie kazałam mu sie spakowac i wyniesc, zobaczył ze nie boje sie zyc bez niego i od tego czasu naprawde sie na swoje udziały w zwiazku, wie ze zawalił i probuje to wiem czy za pare lat znowu nie zmienie zdania, na razie jestem przekonana ze nie zmienie bo zycie w nieformalnym zwiazku daje szanse łatwego wyjscia z niego, ale na obecna chwile moje zaufanie do niego legło w gruzach a tu jeszcze ta jego rodzinka://// Edytowany przez daisy1989 18 marca 2012, 10:01 unodostress 18 marca 2012, 10:03 masz jakąś dziwną wizję małżeństwa ;) nie oznacza to siedzenie w 4 ścianach i zamulanie ze swoim facetem.. nadal możesz robić to co teraz ;) skoro wcześniej ślubu chciałaś to coś Cię musiało do niego strasznie zrazić.. zastanów się co?;) może to właśnie te naciski ? jedno jest pewne nie warto robić żadnych kroków pod tzw. publiczkę bo ma to uszczęśliwić Ciebie.. was a nie waszych rodziców najważniejsze by z Twoim związkiem było wszystko super bo może uciekasz od tematu bo wam się nie układa ? bo jeśli tak to gorzej. jeśli tak pasuje i Tobie i JEMU to nikomu nic do tego ale jeżeli partnerowi zależy to powinniście pójść na jakiś kompromis np. odłożyć póki co tą decyzję, ale na pewno o tym pogadać żeby sobie nie pomyślał że nie chcesz się chajtać bo nie jesteś pewna czy on to właśnie ten.. Dołączył: 2011-06-11 Miasto: Tychy Liczba postów: 84 18 marca 2012, 10:06 Poza tym jak to jest jak są juz dzieci?Na razie nie planujemy ale za 3 lata juz bym chciała miec i co w sytuacji jak nie mamy slubu??Juz nie mowie o tym ze rodzina zjadłaby nas zywcem ale z duzego miasta po moich studiach mamy w planach wrocic do mojej małej rodzinnej zapyzialej wiochy- studiuje stomatologie i bede odrabiac praktyke u mamy na tejze w ogole zycie z dzieckiem i facetem bez slubu na wiosce gdzie wszysct Cię znają????--martwie sie na zapasI co odpowiedziec jego rodzicom i dziadkom zeby ich nie urazic- niedługo swieta i wiem ze bedzie maglowanie wprost, poki co ich odpowiedziec na pytanie; no to kiedy zamierzacie sie pobrac, hę??? Edytowany przez daisy1989 18 marca 2012, 10:10 Dołączył: 2006-03-12 Miasto: Gdańsk Liczba postów: 2391 18 marca 2012, 10:16 Najlepiej jak z nim porozmawiasz. Jeśli nie chcesz z nim zrywać to musicie rozmawiać ze sobą i musisz odbudować zaufanie do niego. Powiedz mu szczerze czego się obawiasz, że nie chcesz na razie brać ślubu, bo nie jesteś pewna, a ślub to przecież poważna sprawa i na całe życie. Nie rób nic pod naciskiem. Musisz sama tego chcieć. Postaraj się olewać pytania rodziny. Podczas rozmowy z chłopakiem postarajcie się ustalić jakiś wspólny front. Zapewnij go ,że go kochasz i że po prostu potrzebujesz czasu, bo to poważna decyzja. Jak dojdziecie do porozumienia to poproś go o wsparcie podczas "ataków" rodziny. To Wasza sprawa kiedy i czy w ogóle weźmiecie ślub. Rodzina nie będzie z Wami mieszkać pod jednym dachem i borykać się z codziennym wspólnym życiem, finansami, dziećmi. Być może rodzice już się przyzwyczaili, ze jesteście razem, mieszkacie razem i dla tego pokolenia jest oczywiste, że następstwem jest ślub i dzieci...może nie mogą się doczekać wnuków...? Musisz być pewna swoich decyzji, bo jeśli pod presją wyjdziesz za mąż, sama nie będąc pewna czy tego chcesz to rozpad związku murowany... To może być swego rodzaju próba dla Was, czy przetrwacie wspólnie problemy. Bo najważniejsze w stałym związku jest trzymanie się razem, rozmowa, zaufanie i musicie być dla siebie nawzajem najważniejsi. Już nie rodzice są najważniejsi tylko partner. I problemy w związku powinno rozwiązywać się we dwójkę, bez osób trzecich (w postaci np. mamusi). Jak to przetrwacie to prawdopodobnie wyklaruje Ci się w głowie czego chcesz :) Powodzenia! Mam nadzieję, że coś pomogłam. misschemistry 18 marca 2012, 10:18 Hmhm..ta cala historia jest jakas dziecinna. Widocznie go nie kochasz, jesli chcialas kiedys slubu a teraz nie. Zreszta przeciez sama naciskalas na slub - wiec sytuacja sie odwrocila. Jesli masz cos do faceta to mu to powiedz, ze nie masz zaufania i dlaczego i ze z tego powodu nie chcesz slubu. Wspolczuje facetowi z jednej strony, bo wydaje mi sie ze jak sie jest z kims to chce sie byc z ta osoba obojetnie jak sie wyglada i ile komplementow prawia inni faceci.... Dołączył: 2011-06-11 Miasto: Tychy Liczba postów: 84 18 marca 2012, 10:21 Wspolczuje facetowi z jednej strony, bo wydaje mi sie ze jak sie jest z kims to chce sie byc z ta osoba obojetnie jak sie wyglada i ile komplementow prawia inni faceci....Ze co??A zrozumiałas po trochu chociaz co ja napisałam?Mianowicie napisałam ze to tylko łechtanie swojego proznego ego, niegrozne poza nie ze skoro inni faceci mnie doceniaja to swojego odprawiam z kwitkiem-prawda jest taka ze zawsze mowie ze mam narzeczonego a na innych facetow nie zwracam uwagi. Dołączył: 2012-02-18 Miasto: Llomnn Liczba postów: 448 18 marca 2012, 10:29 Nie wiem skad bierze sie przekonanie,ze wyszlec sie trzeba przed slubie to co? Klasztorne zycie w zamknieciu? Jesli go kochasz i wiesz,ze to z nim chcesz byc to w czym problem? Przeciez nie jest tak,ze po zalozeniu obraczek juz nie bedziesz miala o siebie dbac,miec znajomych,poznawac nowych ludzi czy cokolwiek tam sobie mieszkacie juz razem,wiec niewiele sie jesli pojawiaja sie rozterki,to zastanow sie bardzo dobrze nad decyzja,tak jak piszesz z nieformalnego zwiazku latwiej wyjsc... beatrx Dołączył: 2010-11-17 Miasto: Warszawa Liczba postów: 16160 18 marca 2012, 10:33 wydaje mi się, że on chce tego ślubu bo jego rodzina tego chce. póki nie chcieli to i on nie chciał, a jak nagle jest parcie z jego strony to i jemu się zachciało. nie rób nic na siłę, porozmawiaj z nim, przedstaw wszystkie swoje wątpliwości i tyle. na pewno nie mów ;tak' bo wszyscy wkoło tego chcą

Jestesmy razem 3,5roku jest nam razem dobrze-pomijając momenty w których się kłócimy kilka razy w ciagu tych 3lat wspominałam o slubie.Mój TŻ mówił,że za kilka lat może,jesli będzie z
fot. Panthermedia Jesteś w stałym związku i marzysz o ślubie? Co robić, gdy twój partner ucieka od tematu, radzi psycholog. fot. Panthermedia Mam 25 lat, od 4 lat jestem w stałym związku. Wiele moich koleżanek wyszło za mąż, ja też zaczynam marzyć o ślubie. Niestety, mój chłopak zbywa każdą próbę rozmowy na ten temat. Zaczynam się zastanawiać, czy on w ogóle mnie kocha… MartaPorada psychologa: Droga Martyno, decyzja o ślubie nie jest łatwa, poza tym niesie ze sobą ogromną odpowiedzialność. Dlatego zastanów się najpierw sama, czy naprawdę chcesz związać się na całe życie właśnie z tym mężczyzną. Właściwie dlaczego myślisz o tym teraz? Może to przykłady zamężnych koleżanek są głównym powodem twoich rozważań? Popatrz uważnie na wasz związek, na wzajemne relacje, podział obowiązków (jeśli mieszkacie razem). Taki chłodny osąd może wiele zmienić… Ciekawi mnie również, czy kiedykolwiek w ciągu tych 4 lat razem podejmowaliście kwestię małżeństwa – może twój chłopak woli żyć w wolnym związku? Może czegoś się obawia, ma np. złe doświadczenia wyniesione z rodzinnego domu? Najwyższy czas wyjaśnić tego rodzaju wątpliwości. Bez otwartej rozmowy już się nie obejdzie. W żadnym razie nie postępuj pochopnie. Z decyzją o ślubie nie należy się spieszyć, żeby nie żałować wyboru, który kiedyś może skończyć się przykrym rozwodem. Masz jeszcze dużo czasu, statystycznie wiek zawierania małżeństw przesunął się obecnie powyżej 30. roku życia. Co zaś do kwestii uczuć, to na pytanie, czy on cię kocha, sama musisz sobie odpowiedzieć. Lub… zapytać o to jego. Najlepsze Promocje i Wyprzedaże REKLAMA
Kiedy zdolność kredytowa osoby, która chce przejąć dalszą spłatę zobowiązania, jest zbyt niska, to do kredytu może przystąpić inna osoba. Nie musi być to ktoś spokrewniony. Osoba ta poddana zostanie analizie zdolności kredytowej, aby sprawdzić, czy jej kondycja finansowa może zapewnić terminową spłatę rat.

Dzień dobry! Podczas Świąt zaręczyliście się Państwo. Zaręczyny to forma uroczystej umowy między kobietą i mężczyzną. Zasadniczo powinna ona prowadzić do zawarcia małżeństwa. Jednak nie od razu i nie zawsze. Narzeczeństwo to właśnie jest czas, aby związek nabierał dojrzałości, abyście się wzajemnie lepiej poznawali. Zapytała Pani partnera o ślub tuż po zaręczynach. Być może partner chciał celebrować ten moment i był zaskoczony Pani pytaniem. Być może nie jest on jeszcze gotowy na ślub, wszak dopiero doszło do zaręczyn. Być może potrzebuje więcej czasu. Zachęcam, aby w dogodnym momencie i czasie spokojnie porozmawiała Pani z partnerem o swoich oczekiwaniach, ale też obawach związanych z sytuacjami, o których Pani napisała w liście. Rozumiem, że obawia się Pani, że do ślubu nie dojdzie. W takim silnym napięciu emocjonalnym często podejmujemy pochopne decyzje, których potem niestety żałujemy. Dlatego zachęcam do rozmowy z partnerem i wzajemnego poznawania się, cieszenia związkiem na etapie, na którym właśnie jesteście.

Przyda Ci się: ustawa o ślubach cywilnych Słowa kluczowe: ślub z Ukraińcem, ślub z cudzoziemcem, urząd stanu cywilnego, ślub z obywatelem Ukrainy, ślub z Ukrainką, zaświadczenie z konsulatu ukrainy o niewydawaniu zaświadczeń o możliwości zawarcia małżeństwa, ślub z Ukrainką jakie dokumenty, ślub kościelny z ukrainką, wydanie zaświadczenia o możności prawnej do Jestem z najwspanialszym mężczyzną już 4 lata. Poznaliśmy się przypadkowo, ale miłość między nami szybko rozkwitła. Miałam 1,5 roczne dziecko z poprzedniego związku i byłam samotną matką. On dał mi wszystko o czym marzyłam. Dom, miłość, stabilność finansową i lepszą przyszłość. Dodam, że pracuje i nie jestem jego utrzymanką. Mieszkamy razem, choć to była głównie jego decyzja ja chciałam poczekać on był w gorącej wodzie kąpany. Moje dziecko mówi do niego tata, bo je wychowuje razem ze mną. Kochamy się i od dawna planowaliśmy ślub. Nagle wyznał mi, że nie chce ślubu bo się boi, że go zostawię, zdradzę a po rozwodzie zabiorę wszystko. Nie tego się spodziewałam, bardzo go kocham i chce być w końcu jego żoną a nie tylko dziewczyną. Nie po to razem planowaliśmy przyszłość, by żyć na kocią łapę. Wiem, że wiele ludzi tak żyje, ale ja tak nie chce. Powiedziałam mu, że się na to nie zgadzam, że jeśli w końcu nie oświadczy mi się to go zostawię. Żałuję tych słów, ale teraz się martwię, że te oświadczyny i ślub będą udawane. Co robić? Już rozmawialiśmy wiele razy, on cały czas powtarza to samo. .